4: My Mascot – พลังแห่งคาแลกเตอร์

posted on 15 Jul 2006 22:13 by zieghart in My-Mania

Money talks all right. Usually it says , Good bye.

ทุกครั้งที่ดูโทรทัศน์ ดูโฆษณา อ่านหนังสือพิมพ์ นับวันก็ยิ่งรู้สึกว่า ... เหล่าสัญลักษณ์และตัวนำโชคที่เป็นโลโก้ของสินค้าต่างๆ...หลายครั้งที่มันเป็นจุดเด่นและเป็นที่สนใจของผู้คนมากกว่าตัวเนื้อหาของสินค้าเองเสียอีก

หลายคนซื้อของเพราะเห็นประโยชน์ หรือถูกใจราคาที่คุ้มค่า

ในขณะที่อีกหลายคนก็ยอมจ่ายเงินส่วนเกินที่มากขึ้น เพื่อแลกมากับสินค้าที่เหมือนกันทุกระเบียบนิ้ว เพียงแค่มีตัวละครที่เราชื่นชอบอยู่บนนั้น

และไหนๆก็ไหนแล้ว วันนี้มาพูดถึง เจ้าตัวนำโชค ที่ผมชอบเป็นการส่วนตัวดีกว่าครับ

DOMO-KUN

โดโมะคุง ตัวประหลาดยักษ์รูปก้อนขนมปังสีน้ำตาล ปากกว้าง ฟันเป็นซี่ท่าทางน่ากลัว ขัดกับบุคลิกขี้สงสัยและขี้เล่นของมัน

ผมได้มีโอกาสผ่านตาเจ้าตัวโดโมะนี้หลายต่อหลายครั้งในอินเตอร์เนท ด้วยความที่คนหลายๆคนนิยมนำมันมาทำเป็นภาพ display หรือ signature แปะตามที่ต่างๆ แต่เพิ่งจะได้มารู้จักกับมันจริงจังก็เมื่อปีกว่าๆนี้เอง ผ่านทางการโปรโมทของเพื่อนผมที่ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น ...และเธอก็หลงรักมันเข้าเต็มเปา !!

โดโมะเกิดมาจากไข่ยักษ์ ที่บังเอิญกลิ้งตกลงไปยังบ้านของกระต่ายเจ้าปัญญาผู้ชื่นชอบการดูโทรทัศน์นามว่า Usajii (สมาสมาจากคำว่า Usagi กระต่าย + Oyaji คนแก่ ) และตัวโดโมะเอง ก็ได้ชื่อมาจากคำทักทายของผู้ประกาศข่าวโทรทัศน์ ที่ว่า Domo konnichiwa ( domoในที่นี้ เป็นคำที่ใช้เน้นความหมายของประโยคที่ใช้พูดอย่างเช่น คำทักทาย คำขอบคุณ ฯลฯ )

โดโมะคุงทำหน้าที่เป็นมาสคอตของช่อง BS2 ที่เป็นหนึ่งในช่องเคเบิลของสถานีโทรทัศน์ NHK ที่ญี่ปุ่น โดยตัวมันจะปรากฏตัวในรูปแบบภาพยนตร์ Stop motion สั้นๆ ความยาวไม่กี่วินาที (คือรูปแบบการถ่ายภาพนิ่งหลายๆเฟรม แล้วนำมารันต่อเนื่องเป็นภาพเคลื่อนไหว)

โดโมะคุงติดนิสัยการดูโทรทัศน์มาจากอุซาจิ และติดใจวงร๊อค Guitar wolf เข้าเต็มเปา...เจ้าตัวยังชื่นชอบการกินเนื้อวัวพร้อมมันฝรั่ง และเกลียดแอปเปิลอย่างไม่มีเหตุผล แถมวันดีคืนดี หากถูกกดดันมากๆ กลับผายลมออกมาซะอย่างนั้น !!

ตัวมันจะคอยโปรโมทสถานีผ่านเรื่องราวชีวิตประจำวัน ให้คนดูค่อยๆคุ้นเคยและศึกษาตัวตนของเจ้าโดโมะทีละนิดทีละหน่อย

ด้วยความที่มันไม่ค่อยมีพิษมีภัย ทำอะไรใสซื่อ ดูอบอุ่น และบางครั้งจะอาจสร้างความวุ่นวายเล็กๆน้อยๆให้กับคนรอบข้างอย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ...เหล่านี้กลับเป็นจุดเด่นที่ทำให้ผู้ชมชื่นชอบเจ้าสิ่งมีชีวิตสี่เหลี่ยมนี้อย่างล้นหลาม

ความนิยมของโดโมะคุง เห็นได้ผ่านสินค้ามากมายมหาศาลที่วางขายอยู่ทั่วไปทั้งญี่ปุ่นและประเทศต่างๆทั่วโลก ตั้งแต่เครื่องเขียนจุกจิกอย่างปากกา ยางลบ แฟ้มใส สมุดบันทึก ไปจนถึงของใช้ที่เป็นสินค้าในวงกว้างอย่างเสื้อยืด ตุ๊กตา โคมไฟ เครื่องคิดเลข กระเป๋าสะพาย ตลอดจนภาพล้อเลียนมากมายในอินเตอร์เนท แม้กระทั่งการแต่งตัวเลียนแบบเจ้าโดโมะคุงก็เป็นเรื่องที่เห็นกันทั่วไป

และหากรวมสินค้าจากตัวละครอื่นๆที่โผล่มาสร้างสีสันในซีรีย์ด้วยแล้ว ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความชื่นชอบในเรื่องราวของตัวมันเข้าไปอีก

ตอนที่ผมยืนอยู่นอกวง ผมไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของคนวงในเลย และออกจะคิดว่า เป็นเรื่องไม่เข้าท่าเอาจริงๆ ที่ใช้การสร้างสรรค์ตัวละครที่ไม่เกี่ยวข้องกับผลิตภัณฑ์และโฆษณา มาเป็นเหตุผลหลักในการเพิ่มมูลค่าของสินค้า

แต่พอได้ลองเปิดใจรับความรู้สึกแบบนี้ดูซักครั้ง ผมก็พอจะเห็นความรู้สึกของตัวเองในอีกด้านที่ต่างออกไป และพอจะพูดได้ว่า บางครั้ง...ราคาที่เพิ่มขึ้นมา กับคุณค่าของความรู้สึกที่เรามีให้กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งจากใจแล้ว..

...มันก็สมเหตุสมผลอยู่เหมือนกัน