17: My Kanon ช่องว่าง 7 ปี กับความทรงจำที่ถมไม่เต็ม
posted on 09 Dec 2006 13:53 by zieghart in My-Mania.

.
ณ เมืองที่โปรยไปด้วยละอองหิมะและไอเย็นที่หนาวเหน็บ ชายหนุ่มไอซาวะ ยูอิจิ ได้ย้อนกลับมาเรียนต่อชั้นมัธยมปลาย หลังจากที่เคยได้ใช้ชีวิตอยู่เป็นช่วงเวลาสั้นๆกับญาติของเขา เมื่อ 7 ปีก่อนหน้า
อาจเป็นเพราะระยะเวลาที่ยาวนาน ได้กัดกร่อนความทรงจำต่างๆให้ลางเลือน...ตัวยูอิจิเอง หลงเหลือความผูกพันธ์ที่มีต่อผู้คนและสถานที่แห่งนี้อยู่น้อยเต็มที ตัวเขาหวังลึกๆว่า หากลองได้ใช้ชีวิตต่อไปซักระยะ ซักวันหนึ่ง ก็อาจจะประติดประต่อเศษเสี้ยวของความทรงจำเก่าๆเหล่านั้นให้กลับเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้อีกครั้ง...

แต่หนทางเบื้องหน้า ไม่ได้ทอดเป็นเส้นตรง...ตั้งแต่ก้าวแรกที่ย่างเท้าเข้ามาที่เมืองแห่งนี้ ตัวยูอิจิเอง ก็ได้พานพบผู้คนมากมาย ที่ราวกับมีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวเขา และความทรงจำเมื่อครั้งอดีต ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง และต่างก็ถูกชักนำให้มาพบกันด้วยเรื่องราวความหลังที่แสนเศร้า พร้อมๆกับเบื้องลึกที่น่าเหลือเชื่อราวกับปาฎิหารย์...
เมื่อเส้นทางของคนหลายคน ได้มาบรรจบกันอีกครั้ง หลังจากแยกห่างออกไปเป็นระยะเวลานาน...คำตอบที่สุดปลายทางจะมีเพียงแค่น้ำตาของผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้นล่ะรึ? ผลลัพธ์ที่ยาวนาน ของชีวิตที่หายไปเมื่อกว่า 7 ปีก่อน จะออกมาในทิศทางไหน? ..อาจจะถึงเวลาแล้ว ที่ความทรงจำที่ถูกฝังอยู่ใต้กองหิมะที่นูนสูง จะถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง เผชิญกับความโหดร้าย...ที่ถูกเรียกว่า...ความเป็นจริง

.
Kanon 2006 เป็นอนิเมรีเมคจากปี 2002 ครับ มาคราวนี้ อนิเมจาก Visual novel ชื่อดัง ถูกหยิบมาทำใหม่อีกครั้ง โดย
จุดหลักๆที่ถูกตำหนิไว้ในเวอร์ชันก่อน ทั้งที่สร้างกระแสที่ดีมากๆ ก็คือเรื่องของ charactor design ซึ่งบางคนอาจไม่เชื่อว่า เป็นอนิเมยุคปี 02...เวปไซต์ของต่างประเทศ มีการโหวตตัวเอกของเรื่อง เป็น The worst main character ever กันเลยทีเดียว...และเพลงประกอบหลักที่ขึ้นชื่อจากตัวเกมส์อย่าง Last Regret ก็ถูกนำมาใช้ในอนิเมอย่างสมบูรณ์ จากที่เคยใช้เพลงที่แต่งขึ้นใหม่ประกอบฉากเริ่มและฉากปิดของเรื่อง

.
ระยะเวลาฉาย ถูกขยายให้ครอบคลุมทั้ง season นั่นคือ จากทั้งหมด 13 ตอนก่อนหน้า เพิ่มมาเป็น 24 ตอน ทำให้มีการขยับขยายเนื้อเรื่องให้ลงไปถึงเบื้องลึกของตัวละครต่างๆได้มากขึ้น มีมุขตลกที่ถูกเพิ่มเข้ามา และความสมจริงของตัวละครก็ถูกใส่เข้ามาอย่างดี รวมไปถึงฉากประทับใจต่างๆ หลายฉากถูกตีความใหม่ และนำเสนอออกมาได้ในรูปแบบที่ต่างไปจากเดิม แต่ยังคงไว้ซึ่งความรู้สึกกระชากอารมณ์คนดูไว้ได้เช่นที่มันเคยทำ...

จุดเด่นที่น่าสะดุดตาของอนิเมชันเรื่องนี้ ก็คงเป็นประเด็นดังที่กล่าวมาแล้ว ฉากทุ่งหญ้าที่ทอดยาวสุดลูกหูลุกตา ภาพหิมะที่โปรยปรายปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง บทเพลงที่ไพเราะติดหู และเนื้อเรื่องที่ลึกซึ้ง ก็คงเพียงพอที่จะดึงความสนใจของผู้ชมได้เป็นอย่างดี และยังอิงไว้ซึ่งคอนเซปต์หลักของเรื่องอย่างชัดเจน ทั้งเรื่องของความรัก คำมั่นสัญญา และปาฏิหาริย์ ที่อาจดูเหลือเชื่อ แต่ทุกแง่ ทุกมุมของเหล่าตัวละครในเรื่องนั้น...ล้วนถูกผลักดันให้ก้าวไป จากพลังแห่งความเชื่อมั่นที่มีต่อคนที่รัก และความทรงจำที่แสนล้ำค่าอย่างแท้จริง...

.
บางครั้ง ผมเองก็อดไม่ได้เหมือนกัน ที่จะหวนนึกถึงวันเก่าๆ คนเก่าๆ ที่ได้ผ่านเข้ามามีบทบาทในชีวิตของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ หรือยาวนานพอที่จะทำให้เราไม่ลืมพวกเขาได้อีกเลยก็ตามที...พอเวลาผ่านไป ภาพของคนหลายคน ก็เริ่มเลือนรางไม่เด่นชัดเช่นเก่า แต่ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้ กลับยังคงอยู่อย่างน่าประหลาดทุกครั้งที่คิดถึง บางครั้ง ก็คิดขึ้นมาเฉยๆว่า...อยากเจอ...คนเหล่านั้นอีกซักครั้ง...เราอาจจะได้มานั่งพูด ระลึกถึงช่วงเวลาเก่าๆที่เคยร่วมทำสิ่งต่างๆกันมา เราอาจจะได้มานั่งคุย เล่าเรื่องราวต่างๆ ในช่องว่างที่ต่างคนต่างมีเส้นทางของตัวเอง...

.
แม้จะไม่ต้องพึ่งปาฏิหาริย์ แม้ไม่ต้องมีคำมั่นสัญญาอะไรที่ให้ไว้ต่อกัน...แต่อย่างน้อย ความผูกพันธ์ที่ไม่ต้องอาศัยคำพูด ที่เคยสร้างไว้เมื่อนานปี ย่อมไม่ใช่เรื่องโกหก และมันก็จะอยู่กับเรา...เป็นความจริงที่จะเคียงข้างตัวเรา ตราบนานเท่านาน...
.
รักความผูกพัน
รักคนอ่านครับ ^^//
.

ปล. ณ ตอนที่ผมเขียนเอนทรีนี้อยู่ Kanon 2006 ซับอังกฤษ ดำเนินมาถึงตอนที่ 10 แล้ว และเพิ่งจะจบ Arc Drama ของตัวละครหลักตัวแรกของเรื่องไปได้อย่างสมบูรณ์...หนทางแห่งความทรงจำ ยังอีกไกลนัก...
ปล.2 ผมใช้ความพยายามอย่างมาก ในการใส่ code เพลงให้กด play เพื่อเล่น...แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ถ้าผู้ใดพอจะรู้วิธี รบกวนช่วยอนุเคราะห์ด้วยนะครับ @_@"
Medicine & Series
Final Fantasy
Review
Mania
About Me

คุณ DDP...ผมเพิ่งได้มีโอกาสอ่าน Higurashi แว่วเสียงเรไรเหมือนกันครับ ชอบแนวคิดหลอนๆ และวิธีการนำเสนอแบบให้คนดูค่อยๆเชื่อมโยงเองแบบนี้มาก คิดว่าถ้าออกครบเมื่อไหร่ คงเริ่มเก็บอย่างจริงจังแน่ๆ
Aerith จัง...เรื่อง EXE นี่ตัวผมเองชอบมุขสอดแทรกของคนเขียนครับ รู้สึกเค้าเป็นคนเก็บรายละเอียดยิบย่อยได้ดี เหมือนเวลาอ่านโด อ่านคอมิค ผมก็ชอบเรื่องที่มีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยแทรกไปตลอดเรื่องน่ะครับ
นาบแบงค์...คิดถึงร้านเพื่อนใจมากๆเลยนะเนี่ย ไว้ว่างๆจะแวะไปซักกะหน่อย
พี่วลาดิมีร์...ตัวประกอบตัวโปรดของผมในเรื่องคือ...ทิซาเล้ง ครับ
รัตนาดิศร...ว่างๆลองหยิบเรื่องแว่วเสียงเรไรมาอ่านดูด้วยสิ แล้วจะจิตตกแบบเรา
นาย Highwind...ลองอ่านดูซัก 4 เล่มรวดเดียวดูสิ ไม่แน่ว่า พอเข้าเนื้อเรื่องหลักแล้ว อาจจะติดใจแนวคิดของเค้าก็ได้ และจะเกิดความรู้สึกคุ้นเคย ทั้งที่ได้จากการอ่าน การเล่นของตัวคนเขียน ที่น่าจะเป็นคนคอเดียวๆกันน่ะนะ
นาย Testsuto...ลองเดินไปหาคนห้องตรงข้ามดู แล้วยืมมาอ่านเลย เหอๆ
#1 By Zieghart on 2006-12-09 14:35