.

.

ณ เมืองที่โปรยไปด้วยละอองหิมะและไอเย็นที่หนาวเหน็บ ชายหนุ่มไอซาวะ ยูอิจิ ได้ย้อนกลับมาเรียนต่อชั้นมัธยมปลาย หลังจากที่เคยได้ใช้ชีวิตอยู่เป็นช่วงเวลาสั้นๆกับญาติของเขา เมื่อ 7 ปีก่อนหน้า

อาจเป็นเพราะระยะเวลาที่ยาวนาน ได้กัดกร่อนความทรงจำต่างๆให้ลางเลือน...ตัวยูอิจิเอง หลงเหลือความผูกพันธ์ที่มีต่อผู้คนและสถานที่แห่งนี้อยู่น้อยเต็มที ตัวเขาหวังลึกๆว่า หากลองได้ใช้ชีวิตต่อไปซักระยะ ซักวันหนึ่ง ก็อาจจะประติดประต่อเศษเสี้ยวของความทรงจำเก่าๆเหล่านั้นให้กลับเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้อีกครั้ง...

แต่หนทางเบื้องหน้า ไม่ได้ทอดเป็นเส้นตรง...ตั้งแต่ก้าวแรกที่ย่างเท้าเข้ามาที่เมืองแห่งนี้ ตัวยูอิจิเอง ก็ได้พานพบผู้คนมากมาย ที่ราวกับมีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวเขา และความทรงจำเมื่อครั้งอดีต ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง และต่างก็ถูกชักนำให้มาพบกันด้วยเรื่องราวความหลังที่แสนเศร้า พร้อมๆกับเบื้องลึกที่น่าเหลือเชื่อราวกับปาฎิหารย์...

เมื่อเส้นทางของคนหลายคน ได้มาบรรจบกันอีกครั้ง หลังจากแยกห่างออกไปเป็นระยะเวลานาน...คำตอบที่สุดปลายทางจะมีเพียงแค่น้ำตาของผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้นล่ะรึ? ผลลัพธ์ที่ยาวนาน ของชีวิตที่หายไปเมื่อกว่า 7 ปีก่อน จะออกมาในทิศทางไหน? ..อาจจะถึงเวลาแล้ว ที่ความทรงจำที่ถูกฝังอยู่ใต้กองหิมะที่นูนสูง จะถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง เผชิญกับความโหดร้าย...ที่ถูกเรียกว่า...ความเป็นจริง

.

Kanon 2006 เป็นอนิเมรีเมคจากปี 2002 ครับ มาคราวนี้ อนิเมจาก Visual novel ชื่อดัง ถูกหยิบมาทำใหม่อีกครั้ง โดย Kyoto animation ที่ได้รับเสียงตอบรับที่ดี จากผลงาน AIR (อนิเมจากเกมส์ค่ายเดียวกัน) มาคราวนี้ นอกจากงานด้านภาพที่ถูกพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ด้วยการนำเทคนิค CG เต็มรูปแบบมาใช้กับฉากต่างๆ ลบจุดด้อยที่เกิดจากข้อจำกัดทางการเงินของบริษัทไว้เมื่อ 4 ปีก่อนได้แทบหมดสิ้น

จุดหลักๆที่ถูกตำหนิไว้ในเวอร์ชันก่อน ทั้งที่สร้างกระแสที่ดีมากๆ ก็คือเรื่องของ charactor design ซึ่งบางคนอาจไม่เชื่อว่า เป็นอนิเมยุคปี 02...เวปไซต์ของต่างประเทศ มีการโหวตตัวเอกของเรื่อง เป็น The worst main character ever กันเลยทีเดียว...และเพลงประกอบหลักที่ขึ้นชื่อจากตัวเกมส์อย่าง Last Regret ก็ถูกนำมาใช้ในอนิเมอย่างสมบูรณ์ จากที่เคยใช้เพลงที่แต่งขึ้นใหม่ประกอบฉากเริ่มและฉากปิดของเรื่อง

.

ระยะเวลาฉาย ถูกขยายให้ครอบคลุมทั้ง season นั่นคือ จากทั้งหมด 13 ตอนก่อนหน้า เพิ่มมาเป็น 24 ตอน ทำให้มีการขยับขยายเนื้อเรื่องให้ลงไปถึงเบื้องลึกของตัวละครต่างๆได้มากขึ้น มีมุขตลกที่ถูกเพิ่มเข้ามา และความสมจริงของตัวละครก็ถูกใส่เข้ามาอย่างดี รวมไปถึงฉากประทับใจต่างๆ หลายฉากถูกตีความใหม่ และนำเสนอออกมาได้ในรูปแบบที่ต่างไปจากเดิม แต่ยังคงไว้ซึ่งความรู้สึกกระชากอารมณ์คนดูไว้ได้เช่นที่มันเคยทำ...

จุดเด่นที่น่าสะดุดตาของอนิเมชันเรื่องนี้ ก็คงเป็นประเด็นดังที่กล่าวมาแล้ว ฉากทุ่งหญ้าที่ทอดยาวสุดลูกหูลุกตา ภาพหิมะที่โปรยปรายปกคลุมไปทั่วทั้งเมือง บทเพลงที่ไพเราะติดหู และเนื้อเรื่องที่ลึกซึ้ง ก็คงเพียงพอที่จะดึงความสนใจของผู้ชมได้เป็นอย่างดี และยังอิงไว้ซึ่งคอนเซปต์หลักของเรื่องอย่างชัดเจน ทั้งเรื่องของความรัก คำมั่นสัญญา และปาฏิหาริย์ ที่อาจดูเหลือเชื่อ แต่ทุกแง่ ทุกมุมของเหล่าตัวละครในเรื่องนั้น...ล้วนถูกผลักดันให้ก้าวไป จากพลังแห่งความเชื่อมั่นที่มีต่อคนที่รัก และความทรงจำที่แสนล้ำค่าอย่างแท้จริง...

.

บางครั้ง ผมเองก็อดไม่ได้เหมือนกัน ที่จะหวนนึกถึงวันเก่าๆ คนเก่าๆ ที่ได้ผ่านเข้ามามีบทบาทในชีวิตของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ หรือยาวนานพอที่จะทำให้เราไม่ลืมพวกเขาได้อีกเลยก็ตามที...พอเวลาผ่านไป ภาพของคนหลายคน ก็เริ่มเลือนรางไม่เด่นชัดเช่นเก่า แต่ความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้ กลับยังคงอยู่อย่างน่าประหลาดทุกครั้งที่คิดถึง บางครั้ง ก็คิดขึ้นมาเฉยๆว่า...อยากเจอ...คนเหล่านั้นอีกซักครั้ง...เราอาจจะได้มานั่งพูด ระลึกถึงช่วงเวลาเก่าๆที่เคยร่วมทำสิ่งต่างๆกันมา เราอาจจะได้มานั่งคุย เล่าเรื่องราวต่างๆ ในช่องว่างที่ต่างคนต่างมีเส้นทางของตัวเอง...

.

แม้จะไม่ต้องพึ่งปาฏิหาริย์ แม้ไม่ต้องมีคำมั่นสัญญาอะไรที่ให้ไว้ต่อกัน...แต่อย่างน้อย ความผูกพันธ์ที่ไม่ต้องอาศัยคำพูด ที่เคยสร้างไว้เมื่อนานปี ย่อมไม่ใช่เรื่องโกหก และมันก็จะอยู่กับเรา...เป็นความจริงที่จะเคียงข้างตัวเรา ตราบนานเท่านาน...

.

รักความผูกพัน

รักคนอ่านครับ ^^//

.

ปล. ณ ตอนที่ผมเขียนเอนทรีนี้อยู่ Kanon 2006 ซับอังกฤษ ดำเนินมาถึงตอนที่ 10 แล้ว และเพิ่งจะจบ Arc Drama ของตัวละครหลักตัวแรกของเรื่องไปได้อย่างสมบูรณ์...หนทางแห่งความทรงจำ ยังอีกไกลนัก...

ปล.2 ผมใช้ความพยายามอย่างมาก ในการใส่ code เพลงให้กด play เพื่อเล่น...แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ถ้าผู้ใดพอจะรู้วิธี รบกวนช่วยอนุเคราะห์ด้วยนะครับ @_@"

Nostalgia...EXE

คุณ DDP...ผมเพิ่งได้มีโอกาสอ่าน Higurashi แว่วเสียงเรไรเหมือนกันครับ ชอบแนวคิดหลอนๆ และวิธีการนำเสนอแบบให้คนดูค่อยๆเชื่อมโยงเองแบบนี้มาก คิดว่าถ้าออกครบเมื่อไหร่ คงเริ่มเก็บอย่างจริงจังแน่ๆ

Aerith จัง...เรื่อง EXE นี่ตัวผมเองชอบมุขสอดแทรกของคนเขียนครับ รู้สึกเค้าเป็นคนเก็บรายละเอียดยิบย่อยได้ดี เหมือนเวลาอ่านโด อ่านคอมิค ผมก็ชอบเรื่องที่มีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยแทรกไปตลอดเรื่องน่ะครับ

นาบแบงค์...คิดถึงร้านเพื่อนใจมากๆเลยนะเนี่ย ไว้ว่างๆจะแวะไปซักกะหน่อย

พี่วลาดิมีร์...ตัวประกอบตัวโปรดของผมในเรื่องคือ...ทิซาเล้ง ครับ โผล่มาทีไร ฮาทุกที หุหุ เห็นด้วยนะครับ ว่าเรื่องนี้ขายไอเดียสุดๆ แต่ตอนนี้ในรายสัปดาห์ มาพัฒนางานภาพขึ้นเยอะแล้วนะครับ

รัตนาดิศร...ว่างๆลองหยิบเรื่องแว่วเสียงเรไรมาอ่านดูด้วยสิ แล้วจะจิตตกแบบเรา

นาย Highwind...ลองอ่านดูซัก 4 เล่มรวดเดียวดูสิ ไม่แน่ว่า พอเข้าเนื้อเรื่องหลักแล้ว อาจจะติดใจแนวคิดของเค้าก็ได้ และจะเกิดความรู้สึกคุ้นเคย ทั้งที่ได้จากการอ่าน การเล่นของตัวคนเขียน ที่น่าจะเป็นคนคอเดียวๆกันน่ะนะ

นาย Testsuto...ลองเดินไปหาคนห้องตรงข้ามดู แล้วยืมมาอ่านเลย เหอๆ

#1 By Zieghart on 2006-12-09 14:35

เอาcode มาแปะก่อน

<p align="center"> <embed style="LEFT: 10px; WIDTH: 150px; TOP: 15px; HEIGHT: 45px" src="URL เพลง" width="300" height="45" type="text/plain; charset=TIS-620" l

เอาไป add ใส่ที่ Preferences link นะครับ

ตอนนี้ load มา 9 ดูไป 6 ไม่มีเวลาดูแล้ว ต้องอ่านหนังสือสอบ ว่างๆ ก็หลับซะงั้น

#2 By bank-Ultima on 2006-12-09 19:18

มาอ่านคราวนี้ no comment แฮะฮับ... คงต้องลองไปดูให้เรียบร้อยเสียก่อนถึงจะกลับมาตอบได้น่ะฮับ... หรือว่าทำรีพอร์ทหนักจนหัวว่างไปแล้วเนี่ย ฮับ

#3 By DDP on 2006-12-09 19:26

kanon ยังไม่เคยได้ดูเลย
ไว้จะหาโอกาสดูให้ได้

#4 By aerith-chan on 2006-12-09 19:44

อ่า อยากดูแฮะ ไม่เคยดู
ตั้งแต่รู้จักกะพวกแกนี่ อนิเมะที่ชั้นเคยดูช่างเท่าหางอึ่งนัก
ไปสูบปัดจังดีฝ่า ฮ่าๆๆ

#5 By choc on 2006-12-10 03:20

เรื่องนี้ดูแล้ว ชอบมากเลยนะ เนื้อเรื่องดี ภาพสวย ดูสนุก และมีอะไรให้ขบคิดเยอะดี

ที่สำคัญ...ถือเป็นอนิเมสาวน้อย (ได้รึเปล่าหว่า) ที่ความน่ารัก ไร้เดียงสาของบรรดาสาว ๆ วัยขบเผาะไม่โอเวอร์จนสร้างความคลื่นเหียนให้ผมน่ะครับ

พูดถึงเรื่องความจำ...คงเป็นเพราะมันเป็นเรื่องธรรมชาติ ที่เราสามารถรู้ว่าบ้านของตัวเองตั้งอยู่ที่ไหน, คนรู้จัก คนที่เรารักหน้าตาเป็นอย่างไร, การดำเนินชีวิตในแต่ละวันต้องทำอะไรก่อนหลัง ฯลฯ

เราจึงอาจจะลืมว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนอาศัยความสามารถของสมองที่เรียกว่า "memory" ด้วยกันทั้งสิ้น

ความทรงจำ จึงเป็นสิ่งจำเป็นที่ทำให้คนเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์

คิด ๆ ไป ขนาดจำเนื้อหาที่เรียนไม่ได้ยังทุกข์ขนาดนี้ นี่ถ้าจำสิ่งสำคัญของตัวเองไม่ได้มันจะน่าเศร้าใจขนาดไหนเนี่ย

#6 By Highwind on 2006-12-10 09:37

ไม่เคยดูเหมือนกันแฮะ
แต่เท่าที่อ่านจากเอ็นทรีย์ น่าจะเป็นเรื่องที่ดีมากทีเดียว

ปล. เรื่องของความทรงจำน่ะ ถมไม่เต็มหรอกครับ
เพราะทะเลความรู้สึกของคนเรามันกว้างและลึกเอามากๆ
ต่อให้ขนเอาเรื่องราวชั่วชีวิตมาถม ก็คงได้สักเพียงแค่เศษเสี้ยวละกระมัง...

#7 By รัตนาดิศร on 2006-12-11 18:49

อ่านเอนทรีนี้หลังจากดูซีรียส์เรื่อง 4400 ตอนแรกพอดีเด๊ะ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับคน4,400 คน ที่ถูกมนุษย์ต่างดาว(?)ลักพาตัวไป ต่างที่ ต่างเวลา จู่ๆก็เอากลับมาส่งคืนพร้อมๆกันซะงั้น
บางคนก็มีญาติมารอรับด้วยความยินดี แต่บางคนที่หายไปกว่า 50 ปี ต้องกลับมาพบว่าอดีตของเค้า ล่มสลายไปแล้ว

แต่เนื้อเรื่องmain หลังจากนี้ ไม่เกี่ยวกะอนิเมะของปัดจังหรอก แค่นึกขึ้นมาได้ เลยเอามาเล่าให้ฟังเฉยๆ 555 สนุกดีนะ ว่างๆไปหาดูได้ axn มันรีรันเป็นล้านรอบ

เกี่ยวกับเรื่องความผูกพัน ขอquoteที่ตัวเองเคยเขียนลงบลอกมาลงละกัน
... เคยมีคนบอกว่า การที่เราได้ก้าวเข้าไปในชีวิตของใคร
เราจะสร้างสายใยของความผูกพันกับคนๆนั้นไว้
....ในทางกลับกัน หากมีใครเข้ามาในชีวิตของเรา เค้าก็จะสร้างสายใย ที่ผูกพันเราไว้เช่นเดียวกัน....

โอ้ ไปขุดเอาเอนทรีน้ำเน่ามาซะได้

#8 By fontis on 2006-12-11 20:34

ภาพสวยดีอะแก

#9 By ~*LuCReZiA*~ on 2006-12-14 01:15

เรื่องนี้อยู่ในลิสท์อนิเม+หนังที่อยากหามาดูอันดับที่ 17 ของผมล่ะ

มีทั้งหมดเป็นร้อยๆ อันดับ เหอๆๆ
ชอบลายเส้นแบบนี้จัง
ไว้ว่างๆจะไปตบมาดูนะ

#11 By ~TestsuTo~ テッツト on 2006-12-18 21:45

เคยดูคานอน เวอร์ชั่นเก่า รอบนึง
โดยส่วนตัวเป็นคนไม่ชอบอนิเมะแนวรักๆหรือพวกสาวน้อยค่ะ เพราะรู้สึกว่าจืดชืดน่าเบื่อ(เดาเรื่องได้หมดนับแต่ดูตอนแรก) แต่คานอนนับว่าเนื้อเรื่องดีจริงๆแม้เราไม่ค่อยอินเท่าไหรก็ตาม

#12 By Lady-le (203.114.98.33) on 2007-01-02 21:25

อีก1วิธี เสียเพื่อน คือ
นัดไม่เป็นนัด นัดแล้วไม่ไป นัดแล้วทำเสียแผน

#13 By 0uo on 2007-03-10 18:57