Medicine & Series
Final Fantasy
Review
Mania
About Me
19: My Higurashi - แด่ละอองเลือดและเสียงกรีดร้อง
posted on 23 Dec 2006 15:10 by zieghart in My-Mania
.
ฮินามิซาว่า...หมู่บ้านชนบทเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลไปในหุบเขา แทบไม่มีร่องรอยของความเจริญและเทคโนโลยีใดๆย่างกรายเข้ามามากนัก...ผู้คนอยู่กันอย่างสงบสุข รู้จักหน้าค่าตา และสนิทสนมกลมเกลียวกันทั้งหมู่บ้าน...
เคย์อิจิ มาเอบาระ ตัวเอกของเรื่อง ได้ย้ายตามคุณพ่อที่เป็นศิลปิน เข้ามาอาศัยและเรียนต่อชั้นมัธยมปลายที่หมู่บ้านแห่งนี้ ที่ซึ่งมีประชากรอาศัยอยู่เพียงไม่กี่พันคน...และที่โรงเรียน เขาได้พบกับกลุ่มหญิงสาวต่างอายุ ต่างอุปนิสัย และต่างปูมหลัง ที่รวมกันเป็นชมรมกลุ่มเล็กๆกลุ่มหนึ่ง...ทุกคนสนิทกันมาก ใช้ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน ทั้งเรียน ทั้งเล่นกันอย่างสนุกสนานไม่เว้นแม้ซักวัน...
ทว่า เมื่อย่างเข้าสู่เดือนมิถุนายน...ทุกสิ่งทุกอย่างก็พลันเปลี่ยนไป...เมื่อถึงงานเทศกาล วาตานากาชิ ประจำปี ซึ่งถูกจัดขึ้นเพื่อบูชาเทพสูงสุดผู้ปกปักษ์รักษาหมู่บ้าน...ท่านโอยาจิโร ได้มาถึง...ทุกแง่มุม ทุกความรู้สึกของเคย์อิจิ ที่มีต่อฮินามิซาว่าแห่งนี้ ก็พลันเปลี่ยนไป และก่อนที่เขาจะได้รู้สึกตัว ชีวิตประจำวันอันแสนสุขของเขา...ก็จบสิ้นลงเสียแล้ว
.
Higurashi no Naku Koro ni หรือชื่อคอมิคภาษาไทยว่า แว่วเสียงเรไร เป็น Visual novel นวนิยายอ่านใน PC ที่โด่งดังเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น ใช้เวลาสร้างตั้งแต่บทแรกจนถึงบทสุดท้ายร่วม 4 ปี โดยจากกระแสตอบรับจากผู้อ่าน ทำให้มีการปรับปรุงและผลิตผลงานหลากหลายเวอร์ชันตามมา ทั้งในรูปแบบของเกมส์ คอมิค CD drama และอนิเมชัน
.
ภาพลักษณ์ภายนอกของเรื่อง ถูกนำเสนอด้วยลายเส้นน่ารัก และบุคลิกร่าเริงของเหล่าสาวน้อยวัยเยาว์ที่แสนจะไร้เดียงสา ดึงดูดให้ผู้คนหลงใหล ที่มาพร้อมกับภาพบรรยากาศอันแสนอบอุ่นในช่วงฤดูร้อนของหมู่บ้านเล็กๆที่แสนเงียบสงบ...ราวกับเวลาได้หยุดนิ่งลง...มีเพียงเสียงของจิ๊งหรีดตัวน้อย แว่วมาตามสายลมเท่านั้น...
.
หากแต่ฉากหลังที่แท้จริงของภาพลวงตาเหล่านั้น ได้ซ่อนไว้ซึ่งความลับและความหวาดกลัว ที่ถูกปกปิดอย่างสุดความสามารถโดยผู้คนในหมู่บ้าน ทั้งพิธีกรรมอันแสนโหดร้าย ตำนานที่ไม่ควรกล่าวอ้างถึง การฆาตกรรมอันแสนโหดเหี้ยม และชะตาชีวิตของเหล่าคนบาป...ที่จะต้องจบชีวิตลง อย่างช้าๆ และทรมาน เมื่อถึงเวลาที่งานเทศกาลประจำปีมาถึง...
.
แม้ตัวนิยายและอนิเม จะออกมาสร้างกระแสได้นานปีแล้ว แต่ตัวผมเพิ่งจะได้มาสนใจหยิบมาอ่านอย่างจริงจัง ก็เมื่อตอนที่มีคอมิคเวอร์ชันไทยออกวางจำหน่าย ในชื่อเรื่อง แว่วเสียงเรไรดังที่กล่าวมา ซึ่งเป็นชื่อที่ดึงดูดความสนใจของตัวผมได้อย่างมาก และเมื่อได้ติดตามอ่านไปเรื่อยๆ...ถึงตอนนี้ผมก็ถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว กับเรื่องราวลึกลับ สยองขวัญ ฆาตรกรรม ที่ถูกนำเสนอได้อย่างน่าติดตาม พร้อมด้วยดรามาที่กระชากอารมณ์ และความหลอนที่จะเป็นที่จดจำของคนที่ได้สัมผัสมัน
กลยุทธ์การนำเสนอ เป็นเสน่ห์ที่ถูกกล่าวถึงอย่างมากของเรื่องนี้ โดยเรื่องทั้งหมด จะถูกแบ่งเป็นบทย่อยๆ 8 บท ซึ่ง 4 บทแรก จะเป็นบทปริศนา (คอมิค บทละ 2 เล่ม - ปัจจุบันไทยออกมาแล้ว 3 บท 6 เล่ม) ซึ่งเรื่องราวจะอยู่บนฉาก และสถานการณ์เดียวกัน ตัวละครเดียวกัน แต่เรื่องราว และทิศทาง หลักของเรื่อง จะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกันเลย ทั้งคนร้าย แรงจูงใจ และบทสรุปของโศกนาฎกรรมที่เกิดขึ้น...(ถ้าจะให้เข้าใจง่ายๆ ก็อาจจะคล้ายกับว่า แต่ละบทเป็น โลกคู่ขนาน ของกันและกัน แต่ที่แท้แล้ว มันมีความเชื่อมโยง ที่ลึกซึ้งกว่านั้น) เรียงตามลำดับดังนี้
1. Demoning Away Chapter ปีศาจลักซ่อน
.
2.Cotton Drifting Chapter สายใยสังหาร
.
3. Curse Killing Chapter คำสาปสั่งตาย
.
4. Time Wasting Chapter
.
...4 บทหลัง จะถูกเรียกว่า บทเฉลย ซึ่งจะเป็นการตีแผ่แง่มุมทั้งหลาย พร้อมบอกเล่าเรื่องราวที่ค้างคาจากบทปริศนา ซึ่งทำให้ผู้ชมหัวปั่นไปตามๆกัน และแน่นอนว่า การเฉลยที่ว่า ก็ใช่จะออกมาตรงๆ มันมีทั้งการให้คำตอบ ผ่านมุมมองของตัวละครอีกคนหนึ่ง ที่อยู่ในเหตุการณ์เดียวกัน และได้แง่มุมที่ชัดเจน ถูกต้องกว่าตัวเอก (และคนอ่าน) เมื่อครั้งผจญกับความหวาดกลัวตอนบทปริศนา...ซึ่งมุขแบบนี้ เป็นรูปแบบที่ผมชื่นชอบมาก และภาพยนตร์หลายเรื่อง(มักเป็นแนวโรแมนติก) ก็นำไปใช้กัน (e.g Be with you ของญี่ปุ่น หรือเรื่อง โคตรรักเอ็งเลย ของคุณพิง ลำพระเพลิง)
หรือการให้คำตอบ อาจมาในรูปของอีกเรื่องราวหนึ่ง ที่เหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับภาคปริศนาเลยแม้แต่น้อย แต่ที่แท้จริงแล้ว มีการสอดแทรก อารมณ์ ความหลัง และเหตุผลของตัวละครนั้นๆ ให้เป็นกุญแจที่จะนำไปใช้อธิบายการกระทำของตัวละครต่างๆในภาคปริศนาได้เป็นอย่างดี ครั้นเมื่อดูจนครบทุกบทแล้ว ผู้อ่านก็(น่า)จะได้ แก่นของเรื่อง ที่จะเป็นภาพรวมของทุกฉากทุกตอนของ แว่วเสียงเรไรนี้ในที่สุด
5. Eye Opening Chapter เฉลยภาคสายใยสังหาร
.
6. Atonement Chapter เฉลยภาคปีศาจลักซ่อน
.
7. Massacre Chapter เฉลยภาคคำสาปสั่งตาย และบอกใจความหลักของซีรีย์
.
8. Festival Accompanying Chapter บทสรุปของเรื่อง พร้อมการเผชิญหน้ากับผู้อยู่เบื้องหลังอย่างแท้จริง
.
เวอร์ชันอนิเม ความยาวถึง 26 ตอนนั้น ผมไม่มีแรง+เวลาจะนำมาดูจนหมด จึงได้เลือกเพียงบทปริศนาและบทเฉลยบางบท มาดูเพื่อเป็นข้อมูลให้กับตัวเองเท่านั้น ก่อนจะได้ข้อสรุปส่วนตัวว่า อนิเม ให้อารมณ์อ้างว้างและหดหู่ได้ดีกว่า (ด้วยฉากทึมๆ เสียงจิ๊งหรีดที่ดังมาเป็นระยะ และเลือดที่สาดกระเซ็นออกมาจากกะโหลกที่ปริแยกออก...) แต่โดยรวมแล้ว ภาคคอมิค เหนือกว่ามาก ในเรื่องของงานภาพ และเนื้อเรื่อง ที่ให้รายละเอียดของเรื่องได้มากกว่า ถ่ายทอดความกดดัน โหดร้าย และหลอนประสาทสู่ผู้อ่านได้ในรูปแบบที่อนิเมทำไม่ได้
.
ไม่ว่าคุณจะคาดหวัง หรือผิดหวังอย่างไรก็ตาม...อย่าให้เพียงหน้าปก และเรื่องราวของเล่มแรก หลอกลวงคุณได้ ลองติดตามอ่านดูต่อไปจนครบบท แล้วคุณจะได้รู้ว่า แม้บทปริศนาเอง ก็ได้ให้คำตอบ ที่จะนำไปไขความลับของบทอื่นๆได้ หรือแม้บทเฉลยเอง ก็ได้ทิ้ง คำถาม ที่ให้คุณไปขบคิดต่อเช่นเดียวกัน...
.
...ขอต้อนรับสู่โลกแห่งความลึกลับ ที่มีเพียงเสียงของเรไร ก้องกังวานอยู่รอบตัวคุณ...
.
.
รักเรื่องลึกลับ
.
รักคนอ่านครับ *_*//
Edit: เห็เจ๊หนูน้อยหมวกแดงบ่นว่าหลอน...ก็ขอเปลี่ยนเป็นรูปที่โหดน้อยลง(?)ให้ละกัน...ขออำภัย บังเอิญมันหารูปประกอบยากน่ะนะ...
ถ้าท่านใดสนใจดู sample ภาพคอมิคอันเดิม...กดที่ลิงค์ครับ
คุณเด็กข้าวกล่อง...แผลที่เห็นเป็นทางยาวๆ ก็มาจากการไปถูไอ้เจ้าตัวด้วงนี่แหล่ะครับ เจ็บมากนะนั่น...ขอบอก
พี่วลาดิมีร์...ปกติพบบ่อยที่นอกเมืองครับ แต่หลังๆรู้สึกจะอินเทรนด์ แห่มาในเมืองกันซะเยอะ (เช่นที่หอผม
เอริธจัง...ถ้าเจอไอ้ตัวคล้ายๆแบบนี้ ทางทีดี หนีไว้ไกลๆแลยครับ
น้ำส้มจุดจ๋วย...หอชายเจอกันเยอะพอดู ยิ่งพวกพี่ชั้นล่างๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง...ห้องเรายังอยู่รอดปลอดภัยนะ
คุณ DDP...อย่าลืมนะครับ ถ้าโดนพิษมัน ล้างออกทันที...ตอนนี้ก็ตั้งใจสอบด้วยนะครับ
ชินยะซัง...ถ้าแพ้พวกแมลง ยิ่งอันตรายน่อ ถ้ารีบหาหมอ จะมียากดภูมิคุ้มกันให้กินครับ
เจ๊บี...เคยเห็นตัวเป็นๆอ๊ะยัง ใหญ่กว่าที่คิดอ่ะ น่ากลัวกว่ามดดำตัวเบ้งๆซะอีก
เจ๊ VaRioLa...บางทีเราก็สงสัย...หอหญิงนี่ นอนกันบ้างอ๊ะป่าวหว่า ตี3ตี4ก็ยังสว่างทั้งหอ ถ้าจะนอนก็ปิดไฟกันบ้างซี่ !! เปลืองค่าไฟนะ
Little M. Fox...แสดงว่า...หอพักไหนก็มีใช่มั๊ยครับนี่
นายแบงค์...อยู่ศาลายา น่าจะชินแล้วนะ ที่นู่นอ่ะ ยุงธรรมดาก็หามนักศึกษาได้แล้วล่ะ
Highwind...เมทที่โดน...มันก็เตียงข้างๆไม่ใช่เรอะ !!
คุณ Veer...เป็นทางป้องกันที่ดีครับ ปิดไฟนอนไปเลย มาแก้ตอนโดนแล้วนี่ ไม่คุ้มกันเล้ย
รัตนาดิศร...ห้องอาถรรพ์นั่นล่ะ ตัวปัญหา คาดว่าเป็นแหล่งเพาะพันธ์ด้วง ส่งออกไปนอก (ห้อง)
นาย Testsuto...อาจจะยังไม่ลามขึ้นไปชั้น 12 ก็ได้ โชคดีไปนะ
นู๋ลูค...ด้วงน้ำมัน คุ้นๆว่ามันก็เป็นตระกูลเดียวกันมั๊ง มีพิษเหมือนกัน ดีที่มันไม่ได้ฮิตไปอีกตัว
อาเจ๊หนูน้อยหมวกแดง...DVD รอซื้ออยู่เหมือนกันแหล่ะ เร็วๆนี้ไปหวดแน่ๆ ส่วนเดธโนต ก็มาเอาได้เลย ที่หอมีแค่ 11 ตอนนะ
...โอย เหนื่อย...
#1 By Zieghart on 2006-12-23 15:37