My Life, My Mania

.

Tragedy and comedy are but two aspects of what is real, and whether we see the tragic or the humorrous is a matter of perspective.

~Arnold Beisser~

"ฝนตกขึ้นฟ้า" เป็นผลงานชิ้นใหม่ของคุณวินทร์ เลียววาริณ นักเขียนคนโปรดท่านนึงของผม และนี่ก็เป็นหนังสือที่ซื้อจากงานสัปดาห์หนังสือครั้งที่ผ่านมา ที่ผมอ่านจบเป็นเล่มแรกด้วยครับ

นวนิยายฟิล์ม นัวร์เล่มนี้ ถูกเขียนขึ้นโดยอิงสไตล์ ฟิล์ม นัวร์ (หนังดำ) ที่คุณวินทร์ได้อธิบายไว้ชัดเจนในบทนำว่า "เป็นหนังที่ฉายภาพดำมืด หดหู่ หม่นหมอง ดิ่งลงลึกถึงด้านมืดของสัญชาตญาณดิบของมนุษย์"...โดยทั่วไปจะใช้โทนหนังสีดำๆ ทึมๆ และโทนเรื่องที่เรียกอารมณ์อย่างมีลักษณะเฉพาะตัว

แม้"บุ๊ค นัวร์" เล่มนี้ จะไม่ได้ให้อารมณ์ที่ตึงเครียดจริงจังมากถึงขนาดที่หลายคนทนอ่านไม่ได้ แต่ผมรู้สึกว่า ตัวเนื้อเรื่อง การวางพลอต และแง่มุมต่างๆที่ผู้เขียนพยายามนำเสนอ ก็ยังคงสาระและความบันเทิงได้เช่นเดียวกับผลงานที่ผ่านๆมาของคุณวินทร์เอง

ฝนตกขึ้นฟ้า เป็นเรื่องราวของมือปืนหนุ่มคนหนึ่ง ที่ยึดมั่นในอุดมการณ์และความถูกต้อง เขาคอยรับงานลอบสังหารเหล่าคนเลวที่กฏหมายเอาผิดไม่ได้ ด้วยความเชื่อมั่นว่า สิ่งที่ทำอยู่นี้ จะเปลี่ยนแปลงสังคมไปในทางที่ดีขึ้น แม้ซักนิดก็ยังดี

...ในขณะที่กำลังทำงานชิ้นหนึ่งอยู่ ตัวเขาถูกลูกกระสุนยิงตัดผ่านทะลุกะโหลก และนอนโคมาอยู่หลายเดือน...จะว่าโชคดีหรือโชคร้ายก็ไม่ทราบได้ ตัวเขารอดตายมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ ทว่า ประสาทตาของเขา เสียหายจากเหตุการณ์ครั้งนั้น...ภาพทั้งหมดที่เขาเห็นจากตาทั้งสอง ได้กลับหัวลง !! ผู้คนห้อยหัวกลับ สุนัขเดินบนอากาศ ป้ายประกาศตีลังกา แม้แต่สายฝน ก็ยังสาดเทขึ้นไปบนท้องฟ้า

ณ เวลานั้น ชายหนุ่มตระหนักได้เลยว่า...โลกของเขา ไม่มีทางเหมือนเดิมอีกต่อไป...

...

...

อะไรคือสิ่งที่สูญเสีย? อะไรคือสิ่งที่ได้รับมา?

จากการพยายามดิ้นรนที่จะปรับตัวเข้ากับ"ชีวิตใหม่"ที่กลับหัวของเขานั้น ชายหนุ่มได้รับรู้ถึงความเป็นจริงที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน...เขารู้เลยว่า สำหรับคนบางคนแล้ว การมีชีวิตอยู่ต่อ ช่างเป็นเรื่องที่แสนยากเย็น แต่ว่า วิกฤติครั้งนี้ กลับเป็นโอกาสที่ทำให้ชายหนุ่มได้มองโลกในมุมมองที่ต่างออกไปจากที่เคยเข้าใจ

...เขาไม่สามารถตีความใบหน้าของผู้คนได้ในแวบแรก

...เขาไม่สามารถจำแนกและหยิบจับสิ่งของได้ในทันที

...เขาไม่สามารถอ่านตัวอักษรได้ในลักษณะปกติ

สิ่งที่ตามมาคืออะไร? ชายหนุ่มผู้นี้ ต้องใช้ เวลา ที่มากขึ้น ในการสังเกตและรับรู้สิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัวเขา เขามีความใส่ใจมากขึ้น กับผู้คนเดิมๆ สิ่งของเดิมๆ และเหตุการณ์เดิมๆ เขาได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็น สัมผัสในสิ่งที่ไม่เคยสัมผัส...แล้วท้ายที่สุด เขาก็ค่อยๆเข้าใจขึ้นมาได้ว่า ตัวเขา ยังคงเหมือนเดิม โลกใบนี้ ก็ยังเป็นโลกใบเดิม...แต่สิ่งต่างๆรอบตัว กลับเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่เขาไม่เคยให้ความสนใจมาก่อน ความรู้สึกต่างๆที่มีต่อสิ่งของและคนรอบตัว ก็เหมือนกับเด่นชัดและมีความหมายมากยิ่งขึ้น

ทั้งความสุข ความทุกข์ น้ำตา เสียงหัวเราะ...สิ่งที่เคยผ่านตัวเขาไปนับครั้งไม่ถ้วน และตัวเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรกับมันเลย มา ณ ตอนนี้ ทุกอารมณ์ที่ผ่านเข้ามา ต่างเป็นเหมือนชิ้นส่วนหนึ่งที่สำคัญในชีวิตของชายหนุ่มไปเสียแล้ว

...เคราะห์ร้าย ? หรือโชคดี ?...คำตอบของคุณและเขา...อาจไม่เหมือนกัน

อ่านนิยายเล่มนี้จบแล้ว ผมก็ได้ข้อคิดขึ้นมาหลายประเด็นครับ โลกของเรามีหลายมุม บางทีเราอาจจะมองในด้านที่มันซ้ำซากมานานเกินไปเสียแล้ว เราอาจมัวแต่ลุ่มหลงอยู่เพียงด้านเดียว กับสิ่งที่ทำให้เรามีความสุข...เราอาจกร่นด่าไม่ลืมหูลืมตาอยู่เพียงด้านเดียว กับสิ่งที่ทำให้เรามีความทุกข์

ทั้งๆที่ ของแต่ละสิ่ง ต่างมอบความสุข และสร้างความทุกข์ได้ทั้งสิ้น ขึ้นกับด้านที่เรามอง

เวปไซต์นี้เหมาะสมหรือไม่? กระทู้นี้เหมาะสมหรือไม่? รายการนี้เหมาะสมหรือไม่? คลิปตัวนี้เหมาะสมหรือไม่? การตอบโต้แบบนี้...เหมาะสมหรือไม่?

ไม่ใช่ทุกคนที่จะมองอะไรในด้านเดียวกัน นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมถึงผู้คน จึงมักมีความขัดแย้งกันเสมอ ในประเด็นๆเดียวกัน

...ถ้าเราเข้าใจในความแตกต่างตรงนี้ได้ โลกของเราก็อาจจะดูสวยงามกว่าที่เคย และมันจะเปิดกว้างยิ่งขึ้น จากมุมมองของคนอื่นๆ ที่เห็นในสิ่งที่เราไม่เคยให้ความสนใจมาก่อนเลยก็เป็นได้...

.

อาจไม่ต้องรอให้มองอะไรหัวกลับ

อาจไม่ต้องรอให้ฝนตกขึ้นฟ้า

...โลกของเราก็สามารถสดใสกว่าที่มันเคยเป็นได้

ปล. คุณวินทร์กล่าวไว้ว่า หนังสือแนวทดลองเล่มนี้ มีครบแทบทุกองค์ประกอบของเรื่องจากฟิล์ม นัวร์ยุคแรก เช่น การสืบสวน ฆาตรกรรม เซ็กส์ คอร์รัปชัน อาชญากรรม ตำรวจเลว โสเภณี มาเฟีย นักฆ่า และสาวสวยแสนอันตราย !!

ผมก็อยากจะชื่นชมเพิ่มไปอีกซักนิดว่า หนังสือเล่มนี้ ยังมีกลิ่นจางๆ ของสไตล์การเขียนที่เป็นเอกลักษณ์ของวินทร์ เลียววาริณไว้ไม่น้อย ในระดับที่ทำให้แฟนๆยิ้มได้...ทั้งการวางพลอตเรื่อง การสลับฉาก การตัดบทของอดีตและปัจจุบัน การเปรียบเปรย การเสียดสี การหักมุม และบทสรุปในมุมมองของตัวละครหลัก...

ขอบคุณสำหรับแรงบันดาลใจที่มอบให้ผู้อ่านเสมอมาครับ ^^

www.winbookclub.com

ปล.2 เออ...เพิ่งเห็นอีโมปืนฉีดน้ำด้านล่าง ว่า Exteenมีกิจกรรมสงกรานต์ด้วยแฮะ...บลอกใครอยากเปียกมั๊ยครับ เดี๋ยวจะแวะเข้าสาดใส่ หุหุ