My Life, My Mania

.

Love is much like a wild rose, beautiful and calm, but willing to draw blood in its defense.

                                                                                  ~Mark Overby~  

.

small talk

สวัสดีครับ

ช่วงนี้ผมก็ยังคงว่างซะจนสับสนวันเวลาเหมือนเดิม...และก่อนที่จะแวบหายไปเขาใหญ่ในวันเสาร์นี้ ก็จะขอชิ่งมาอัพทิ้งไว้หนึ่งเอนทรีละกัน

ออ แล้วช่วงวันหยุดต่อเนื่องแถวๆวันพ่อนี้ อย่าลืมกลับไปใช้เวลาว่างกับครอบครัวด้วยนะจ๊ะ

ด้วยความปรารถนาดีจาก...คนรักพ่อ...ที่กะลังจะหนีเที่ยว

ว่าด้วยเรื่องเกาหลี กับสาวๆแดนกิมจิ

ช่วงปีหลังๆมานี้ เป็นยุคเกาหลีฟีเวอร์ครับ..หลายท่านก็คงจะสังเกตกันได้ว่า กระแสต่างๆจากประเทศเล็กๆนี้ พัดถาโถมออกมามากแค่ไหน ทั้งในรูปของดารา นักร้อง นิยาย เกมส์ออนไลน์ ภาพยนตร์ ทีวีซีรีย์ หรือกระทั่งไลฟ์สไตล์...ขนาดที่ประเทศญี่ปุ่นเอง ยังทนกระแสไม่ไหว ต้องรีบส่งเสริมการท่องเที่ยวและสินค้าต่างๆมาชนซะยกใหญ่ (ใครจะไปเที่ยวนิปปอนช่วงนี้ ขอวีซ่าง่ายนะครับ)

แม้ผ่านมาถึงช่วงนี้ ที่ผมไม่ได้ตืดตามดูรายการหรือฟังเพลงอะไรมากมาย...ผมก็คิดว่า กระแสมันไม่ได้ซาลงไปเลย กลับยิ่งพุ่งแรงมากขึ้นไปเสียอีก...อันนี้ก็คงต้องรอดูกันไปครับ ว่าวงจรความนิยมเนี่ย มันจะไปแผ่ว หรือถูกแทนที่ด้วยคลื่นลูกใหม่ที่ตรงไหน

ถ้าพูดถึงบรรดาภาพยนตร์ และซีรีย์เกาหลีแล้ว จุดขายสำคัญ ก็คงอยู่ที่ "เนื้อหา" ที่เล่นกับกับอารมณ์ของคนดู ไม่ว่าจะสุขหรือเศร้า ก็จะเน้นการดึงอารมณ์ไปกันสุดโต่ง ประมาณว่า หากไม่ทำให้คนดูหัวเราะกันปากฉีก ยิ้มจนเมื่อยหน้า ก็จะร้องไห้กันจนปวดตาเลยทีเดียว

---------------------------------------------------------------------------------------------------

สารพัดซีรีย์จากเกาหลีในช่วงบุกเบิก (เข้าไทย) นั้น เกือบทั้งหมด จะจับประเด็นความรักของคู่หนุ่มสาว...และตลอดทั้งเรื่อง คนทั้งสองก็ต้องถูกรุมเร้าด้วยอุปสรรคนานัปการ ชนิดที่ว่า เราๆท่านๆไม่ต้องไปนั่งสนใจหลักความเป็นจริง / คุณธรรม / สามัญสำนึก / ความน้ำเน่า / ความบังเอิญ หรือความเป็นไปได้ใดๆทั้งสิ้น...

นางพยาบาลเลินเล่อสลับทารก / นางเอกเป็นคนใช้บ้านแฟนเก่าพระเอก / พระเอกเป็นทายาทมรดกเงินล้าน / ชายผู้มีชีวิตสุดแสนสมบูรณ์ แต่กลับขาดความรักที่แท้จริง / แม้เลี้ยงใจร้าย กลั่นแกล้งนางเอกสารพัด / การพับกัที่นราวกับพรหมลิขิต / การร่วมกันฝ่าฟันปัญหาที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ฯลฯ

หลายต่อหลายมุข ที่ถูกนำมาใช้อย่างไม่เกรงใจความรู้สึกคนดู และพร้อมจะรับทั้งคำชื่นชมและคำด่าทอเหล่านี้...จะดีหรือไม่ จะน้ำเน่าหรือไม่ จะซ้ำซากหรือไม่ จะยัดเยียดหรือไม่...ก็ต่างหล่อหลอมเป็น "เอกลักษณ์" ในฐานะก้าวหนึ่ง ของซีรีย์สัญชาติเกาหลี ที่ยังครองตลาดมาถถึงทุกวันนี้

---------------------------------------------------------------------------------------------------

และหนึ่งในเอกลักษณ์สำคัญ ที่คนดูจะจำได้ขึ้นใจ ก็หนีไม่พ้น "ตอนจบ" ที่มักจะลงเอยแบบ...โศกนาฎกรรม

หากจะนับพลอต "นางเอกตาย" ให้ติด Top 3 ของฉากจบหนังเกาหลี เราก็อาจจะได้ Top 3 เรื่อง "สาเหตุการตาย" มาร่วมด้วย...และนั่นคือ หัวข้อที่ผมจะยกมาพูดกันเล่นๆในวันนี้นี่เอง

ครับ ผมกำลังจะพูดถึงโรคร้ายคู่กายนางเอกของพวกเรา...โรคลิวคีเมีย โรคนี้~~นี่เอง~~

ว่าด้วยโรคลิวคีเมีย

โรค "มะเร็งเม็ดเลือด" นี้ เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่แฟนๆหนังแดนกิมจิ...ภาพนางเอกของเรา ดูซูบซีด หมดเรี่ยวหมดแรง ผมเผ้าร่วงจากศีรษะ และนอนโอดโอยบนเตียงโรงพยาบาล...อาจจะเป็นภาพที่เห็นจนชนตา

แล้ว...อะไรคือลิวคีเมียล่ะ?

ลิวคีเมีย (Leukemia) เป็นโรคมะเร็งของเม็ดเลือด ซึ่งทำให้ร่างกายมีการสร้างเม็ดเลือดที่ผิดปกติออกมามากมาย ก่อให้เกิดผลเสียตามมา...ซึ่งโดยความเข้าใจทั่วไป จะถูกใช้จำเพาะกับภาวะมะเร็งของ "เม็ดเลือดขาว" เสียมาก

ถ้าแบ่งเม็ดเลือดของคนเราเป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ ก็จะได้เป็น เม็ดเลือดแดง (ขนส่งออกซิเจน) เม็ดเลือดขาว (ดักจับ-ฆ่าเชื้อโรค) และก็เกล็ดเลือด (ห้ามเลือดที่กำลังไหล)...โดยทั้งสามกลุ่มนี้ ถูกสร้างขึ้นจากเนื้อเยื่อของไขกระดูก

ถ้ามีภาวะมะเร็งเกิดขึ้น ร่างกายก็จะสร้างเม็ดเลือดขาวที่ผิดปกติออกมามากมาย...เม็ดเลือดขาวที่ยังปกติ ก็จะเหลือทำงานได้น้อยลง ซ้ำร้าย พอนานวันเข้า เม็ดเลือดแดงกับเกล็ดเลือด ก็จะพาลถูกเบียดเบียนให้สร้างน้อยลงไปด้วย

---------------------------------------------------------------------------------------------------

เม็ดเลือดแดงน้อย --> ขนส่งอากาศไม่พอ --> ซีด หน้ามืด อ่อนแรง เมื่อยล้า

เม็ดเลือขาวน้อย --> ฆ่าเชื้อโรคได้ลดลง --> ติดเชื้อง่าย เป็นไข้ ปวดศีรษะ ต่อมน้ำเหลืองโต

เกล็ดเลือดน้อย --> การแข็งตัวไม่ดี --> เลือดหยุดยาก เลือดออกตามเหงือก มีจุดเลือดออกตามผิวหนัง

---------------------------------------------------------------------------------------------------

...เป็นไงครับ ฟังดู make sense ดีมั๊ย? ซึ่งไอ้โรคนี้ จะแบ่งเป็นชนิดย่อยๆตามประเภทของเม็ดเลือดขาว แล้วก็ระยะเวลาในการเกิดโรค...แต่ละชนิดก็จะรุนแรงต่างกัน ชนิดที่นางเอกของเราชอบเป็น คือแบบเรื้อรังครับ จะค่อยๆโทรมลงๆ ตับโต ม้ามโต ต้องรักษาด้วย การกินยาเคมีบำบัด (ทำให้ผมร่วง เบื่ออาหาร และดูโทรมกว่าเดิม) ไม่ก็ต้อง ฉายแสง หรือกระทั่ง ปลูกถ่ายไขกระดูก (ปัจจุบัน โอกาสรักษาหายขาด อยู่ที่ประมาณเกือบ 50 % ขึ้นกับชนิดของโรค รูปแบบการรักษา แล้วก็สภาพผู้ป่วย) 

ข้างบนนั้นคือสไลด์เม็ดเลือดขาวนะครับ...ขอข้ามละกัน แค่เห็นก็ปวดไมเกรนแล้วครับ=="

ถ้าถามว่า โรคลิวคีเมียนี้ พบบ่อยแค่ไหน? เอาในเมืองไทย บอกเลยว่า "ไม่บ่อยเลย" ครับ อาจจะมีกระจุกอยู่แค่ในโรงพยาบาลไม่กี่ที่ แต่โดยรวมแล้ว ถือว่าพบได้ไม่ง่ายนัก สาเหตุการเกิดโรค ยังไม่แน่ชัด แต่คาดว่า ปัจจัยเสี่ยงคือ พันธุกรรม(เจ้าประจำ) / กัมมันตภาพรังสี / สารเคมี (ยาฆ่าแมลง สีทาบ้าน etc.) และเชื้อไวรัสครับ

---------------------------------------------------------------------------------------------------

สถิติในเกาหลี...ผมก็ไม่อาจทราบได้ แต่ส่วนตัวคิดว่า...คงไม่มากขนาดที่จะเกิดกับเหล่านางเอกของเราได้ถี่ขนาดนั้น...แล้วทำไมยังต้องใช้ลิวคีเมีย ?...ก็อาจเพราะ...มันเป็นหนึ่งในไม่กี่โรค ที่จะทำให้เจ้าตัวดูแย่ลงได้อย่างเป็นลำดับขั้น ได้มีโอกาสร่ำลากับแฟนหนุ่ม และได้มีโอกาสเรียกความเห็นใจจากคนดูกระมัง...น่าเศร้าเสียจริง

เฮ่อ...เกิดเป็นนางเอกเกาหลี แค่สวยคงไม่พอ ยังต้องอาภัพ ต้องถูกกลั่นแกล้ง และต้องเป็นแรร์เคสอีกต่างหาก !!

เอาเป็นว่า ขอภาวนาให้โลกสงบสุข...คู่พระนางได้รักกัน...และป่วยเป็นโรคที่หายง่ายๆหน่อยละกันนะครับ

.

รักพลพรรคเม็ดเลือด

รักคนอ่านครับ O_O//

ปล.วันสองวันนี้ จะทยอยไปเยี่ยมบล็อกเพื่อนๆทุกคนนครับ ช่วงนี้ไม่ค่อยได้แวะไปหาเลย ขออภัยอย่างสุดซึ้ง