My Life, My Mania

.

small talk

หลังจากห่างเหินกันเป็นเวลา 8 เดือน...ตอนนี้ผมก็กลับขึ้นตึกศัลยศาสตร์อีกครั้งแล้วครับ

นอกจากเนื้อหาและหน้าที่ที่ต่างจากเดิมสุดๆแล้ว...ยังมี option พิเศษ(แบบบังคับเลือก) เพิ่มขึ้นมาอีกตะหาก...คือการอยู่เวรห้องฉุกเฉิน นอกเวลาราชการ เป็นเวลา 8 ชั่วโมงนั่นเองงงงง

แค่ย่างเท้าเข้าไปวันแรก ในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงดี ก็เจอคุณลุงเดินกระเผกมาหา โชว์ขาเลือดโชก เหตุเพราะเอาไปเตะมีดขณะทะเลาะกับภรรเมีย...ฝ่าเท้าแยกเป็นสองซีก แทบจะดึงให้หลุดออกมาได้...ครับ ผมเย็บไปเป็นสิบเข็ม ใช้เวลาเป็นชั่วโมง...ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีมาก...แล้วงานช่วงสงกรานต์มันจะขนาดไหนฟระเนี่ย T_T

...หนักกว่านี้....ตรูก็เจอมาแล้ว....ชายหนุ่มหลอกตัวเอง รำพึงทั้งน้ำตา...

Goth - คดีตัดข้อมือ

Otsuichi เขียน / นะนะโกะ แปล
NB Horror ในเครือเนชัน
ราคาปก 225 บาท

หากย้อนกลับไปเมื่อซักหลายปีก่อน ถ้าพูดถึงนักเขียนนิยายลึกลับ-สยองขวัญจากญี่ปุ่น ผมเชื่อว่าหลายท่านก็น่าจะคุ้นหูชื่อคุณ ซุซูกิ โคจิ จากผลงานซีรีย์ The Ring (Ring-Spiral-Loop-Birth day) ที่ถือเป็นการเปิดกระแสชุดใหญ่ให้กับหนังสือสไตล์ J - Horror ในบ้านเรา ด้วยการจับเอาความคิดทางไสยศาสตร์-พลังจิต และความอาฆาตแค้น มาผสมผสานกับเนื้อหาไซไฟ-ชีววิทยา และโลกดิจิตอลได้อย่างกลมกลืนเหลือเชื่อ

ผ่านมาหลายปี นิยายแปลจากญี่ปุ่น ก็โหมกระหน่ำเข้ามาในบ้านเราอย่างไม่หยุดหย่อน มีนักเขียนอีกเป็นสิบๆชื่อ โผล่มาจนจำไม่หวาดไม่ไหว...แต่หนึ่งในนั้น คนที่ผมมองว่า เค้าสร้างผลงานได้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และนำเสนอแนวคิดได้โดดเด่นน่าติดตาม ก็คือคุณ Otsuichi นี่เอง

ผลงานของเขาในบ้านเรา มีมากมาย ถ้ามีโอกาสคงได้พูดถึงในวันหลัง...แต่วันนี้ อยากเล่าเรื่อง Goth ให้ฟังก่อนครับ เล่มนี้เพิ่งอ่านจบสดๆร้อนๆ หลังจากดองมาข้ามปี

****Review อิงตามเนื้อหาฉบับนิยาย****

Goth ตัวนี้ ย่อมาจากชื่อของวัฒนธรรม Gothic...ซึ่งสำหรับในนิยาย จะโฟกัสไปถึงความหมายที่อธิบายสภาพจิตใจ รสนิยม และความนึกคิด

ตัวเอกทั้งสองของเรื่อง เป็นคนที่ตรงตามคอนเซปต์ของคนที่มีความเป็น Goth สูงมาก...ทั้งคู่เป็นพวกชอบสร้างโลกส่วนตัว ไม่นิยมการเข้าสังคมกับผู้อื่น และมีความสุขที่จะได้ดื่มด่ำกับเรื่องราวอันดำมืด โหดร้าย และอยู่นอกเหนือสามัญสำนึกคนทั่วไป อย่างเช่นการฆาตรกรรม การชำแหละ การเชือดเฉือน หรือการทรมาน

วิปริต? แปลกประหลาด? หรือไม่เข้าท่า? อย่างน้อยหนุ่มสาวทั้งสองคน ก็ไม่ได้รู้สึกว่า ความคิดและความชอบของตัวเอง เป็นสิ่งที่ผิดแต่อย่างใด

...ท่ามกลางสังคมที่ผู้คนล้วนใส่หน้ากาก หันหน้ายิ้มแย้มใส่กัน แม้จะต่างความคิด ต่างความเห็นเช่นนี้..."รสนิยม" ที่ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้กับตนเองและคนรอบข้าง จึงไม่อยู่ในประเด็นที่ควรจะยกมากังวล

โมริโนะ โยะหรุ เป็นสาวมัธยมปลายหน้าตาสะสวย ผิวขาวผ่อง และมีผมยาวงามสีดำขลับ...แม้ผู้ชายหลายคนจะพยายามเข้ามาเกาะแกะ แต่สำหรับเธอแล้ว นิยมชมชอบเพียงการได้สัมผัสเรื่องราวลึกลับ ศึกษาข่าวการฆาตรกรรมที่ผิดธรรมชาติ และเข้าใกล้ฆาตกรที่ไม่ปกติเท่านั้น

เมื่อนานวันเข้า คนรอบข้างก็เลิกสนใจจะเข้าหาตัวเธอ และปล่อยให้เธออยู่ในโลกส่วนตัวของเธอเอง...จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อโยะหรุได้มาพบเจอกับ "ตัวเอก" ของเรา ที่หัวเราะร่วนอยู่ท่ามกลางเพื่อนฝูงอย่างเป็นธรรมชาติแล้ว เธอมองออกในทันทีว่า รอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่ออกมานั้น...เป็นเพียงสิ่งจอมปลอม และไม่มีความหมายอันใดเลย

...เธอเข้าหาตัวชายหนุ่ม และรู้สึกราวกับได้ค้นพบคนที่เหมือนกับตัวเองในที่สุด...คนที่หลงใหลและฝักใฝ่ในความมืดมิดและกลิ่นคาวเลือด...

...ช่วยสอนวิธียิ้มอย่างเป็นธรรมชาติให้หน่อยสิ...

บทสนทนา และความสัมพันธ์อันแปลกประหลาดของทั้งคู่ ก็เริ่มต้นขึ้นมานับจากนั้น...

-------------------------------------------------------------------

ตลอดทั้งเล่ม จะเกี่ยวข้องกับเรื่องราวของตัวเอกและโมริโนะ ที่เข้าไปพัวพันกับการฆาตรกรรม และเรื่องราวลึกลับน่าขนลุกมากมาย ที่ทั้งคู่ต่าง"ต้องการ" และ"พยายาม" เข้าหาด้วยตัวเองทั้งสิ้น

โดยจุดเด่นของผลงานภายใต้ชื่อ Otsuichi จะอยู่ที่ "รูปแบบการนำเสนอ" ซึ่งพยายามที่จะถ่ายทอดความนึกคิด และมุมมองเบื้องลึกของแต่ละตัวละครออกมาอย่างตรงไปตรงมา ในฐานะมนุษย์ปุถุชน...ไม่ว่าจะเป็นด้านที่มืดมิดเพียงไรก็ตาม

ความวิปริต ความสัตย์ซื่อ ความป่าเถื่อน ความอ่อนโยน ความโหดร้าย ความดีงาม ความเมินเฉย ความสำนึกรู้ ความเชื่อมั่นในฐานะของมนุษย์ ความสั่นคลอนในฐานะของฆาตกร ฯลฯ...คลื่นความนึกคิดมากมายหลายรูปแบบ ที่เมื่อมี "จุดยืน" ที่ไม่เหมือนกัน ก็ทำให้ "มุมมอง" ต่อเรื่องเดียวกัน ผลัดกันถ่ายทอดออกมาอย่างแตกต่าง

1. ปริศนาดำ

สมุดบันทึกจากฆาตกรโฉด ฆ่าชำแหละศพหญิงสาวด้วยวิธีที่วิปริตผิดมนุษย์ ถูกเก็บได้โดยโมริโนะ...เรื่องราว ความชื่นชอบ และแผนการทั้งหมด ถูกบันทึกอย่างละเอียดในสมุดเล็กๆเล่มนั้น...แม้กระทั่งคดีที่ยังไม่ได้ถูกเผยแพร่ และคนทั่วไปยังไม่ได้รับรู้...

หนุ่มสาวตัดสินใจ ตามรอยคดีล่าสุดนั้น ไปจนถึงสถานที่ในบันทึก เพื่อสัมผัสกับที่เกิดเหตุด้วยตัวเอง...ก่อนที่จะตระหนักได้ในท้ายที่สุดว่า ความนึกคิดอันชั่วร้าย ไม่ได้อยู่ไกลเกินเอื้อม...และเงื้อมมือของฆาตกรตัวจริง ก็อาจจะอยู่ใกล้ตัวมากกว่าที่เคยคิด...

2. ตัดข้อมือ

คนร้ายจิตวิปริต มีความคลั่งไคล้และฝักใฝ่ใน "มือ" ของคน สัตว์ หรือกระทั่งสิ่งของรอบตัว...หากคนปกติสามารถแยะแยะตัวเองกับคนรอบข้าง ด้วย'ใบหน้า'และ'อุปนิสัย'แล้ว...คนๆนี้ ก็พิจารณนาสิ่งต่างๆ โดยใช้เพียงเส้นสายและรูปลักษณ์ของ"มือ" ที่งอกออกมาจากท่อนกลวงๆตรงกลางเท่านั้น

ชายหนุ่มเข้าใกล้ตัวตนของคนร้ายได้มากกว่าที่ใครจะเคยคาดถึง...แต่ในฐานะของ "ผู้สังเกตุการณ์" แล้ว...กฎของของเขาคือ การไม่ก้าวก่ายเรื่องราวของทั้ง "ฆาตรกร" และ "เหยื่อ" โดยเด็ดขาด...

สิ่งเดียวที่เขาต้องการจะทำ และได้ทำลงไปอย่างราบรื่น...ก็มีเพียง การขุดหลุมล่อ นำทางตัวคนร้าย มาสู่ "มือ" อันเป็นเป้าหมายของทั้งคู่มานมนาน..."มือ" ที่ทั้งคนร้าย และตัวชายหนุ่ม ปรารถนาจะครอบครอง

...มือที่ขาวเนียน และประดับด้วยรอยกรีดเฉือนของคมมีด...มือของโมริโนะ โยะหรุ

3. หมา

วันเวลาแห่งความสุขของเด็กสาวและหมาตัวโปรด พลันจบลงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เมื่อ"พ่อเลี้ยง" ที่ชอบใช้กำลังคนนั้น ได้เข้ามาในชีวิตของทั้งคู่...รอยยิ้ม และการละเล่นที่สนุกสนาน ก็พลันเปลี่ยนเป็น พิธีกรรมอันโหดร้าย และอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด...

หมาตัวเล็กตัวน้อย ถูกเด็กสาวลักพาตัวไปจากบ้านต่างๆในละแวกเดียวกัน...อาจมีเพียงชายหนุ่ม ที่เฝ้าติดตาม และได้รู้เห็นถึงชะตากรรมอันน่าเศร้า ของบรรดาสัตว์สี่เท้าเหล่านั้น ที่ถูกพาเข้าไปสู่การต่อสู้อันโหดร้าย ที่จัดขึ้นโดยหญิงสาวหนึ่งคนและหมาหนึ่งตัว

"การฆ่าฟัน" สัตว์ตัวน้อย นับสิบๆตัว ถูกจัดขึ้นอย่างลับๆ เป็นเวลานาน...เพื่อเหตุผลเพียงหนึ่งเดียว...เพื่อ"ฝึกปรือ" สัญชาตญาณและคมเขี้ยว ให้เพียงพอที่จะจัดการเป้าหมายหลักที่ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ต้น...

...เพื่อสังหารพ่อเลี้ยง ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว...

4. แฝด

โมริโนะ โยะหรุ และโมริโนะ ยู เป็นเด็กน้อยฝาแฝด ที่ชื่นชอบการกลั่นแกล้งให้ผู้อื่นตกใจ พร้อมทั้งเฝ้าดูปฎิกิริยาของคนอื่น ด้วยใจระทึก...การแกล้งทำเป็นศพ การแกล้งฆ่าตัวตาย การแกล้งโดนทำร้าย และอื่นๆอีกมาก ถูกตระเตรียมขึ้นไม่เว้นวัน...เสียงกรีดร้องของคนรอบข้าง จะตามมาด้วยเสียงหัวเราะคิกคักของสองสาวอยู่เสมอ

และวันหนึ่ง เมื่อเหตุร้ายได้เกิดขึ้น ชีวิตของทั้งคู่ ก็พลันเปลี่ยนแปลงไปไม่หวนคืน...โมริโนะ ยู พลาดพลั้งในระหว่างเตรียมแผนหลอกคนที่บ้าน...เธอถูกเชือกของตัวเองรัดคอ และจบชีวิตลงในสภาพแขวนคอตาย...

เรื่องราวผ่านพ้นมาร่วมสิบปี...อาการหวาดกลัวหมา และอาการนอนไม่หลับของโยะหรุ เริ่มออกอาการหนักข้อขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล...ชายหนุ่มรับฟังเรื่องราวของหญิงสาวด้วยรอยยิ้มน้อยๆ

...และตัดสินใจ กระทำการบางอย่าง...ที่จะเปลี่ยนชีวิตและความทรงจำของเธออย่างใหญ่หลวงอีกครา

5. ดิน

คนธรรมดาเดินดินคนหนึ่ง ที่มุ่งมั่นทำงาน และรายล้อมไปด้วยเพื่อนฝูง...จะเปลี่ยนแปลง กลายร่างเป็นฆาตกรโหด จบชีวิตคนอย่างเลือดเย็นได้อย่างไร ?

ซาเอคิ พิสูจน์ให้เห็นว่า...การก้าวข้ามเส้นบางๆ ก็อาจทำได้ง่ายกว่าที่คิด...เขาจับเด็กน้อยใส่โลงที่ดำมืด และฝังลงไปในดินลึก...ก่อนจะบรรจง ใส่น้ำลงไปจนท่วมกล่อง...

เส้นแบ่งของความดีและความเลว เริ่มพร่าเลือนอย่างช้าๆ...เมื่อมีครั้งแรกแล้ว ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ก็จะตามมาโดยง่าย ซาเอคิหมกมุ่น และหวาดกลัวความวิปริตของตัวเองอยู่ข้ามวันข้ามคืน...

กว่าจะรู้สึกตัวอีกที เขาก็ตระเตรียมโลงขึ้นมาอีกหนึ่งโลง

กว่าจะรู้สึกตัวอีกที เขาก็บรรจงใส่โลงลงไปในหลุมลึก

และกว่าจะรู้สึกตัวอีกที...เขาก็พาร่างของเหยื่อรายที่สอง มาบรรจุไว้ในกล่องอันมืดมิดและเงียบเหงา...

ร่างของเหยื่อสาวน้อย หน้าตาสะสวย และรูปร่างบอบบาง...ร่างของโมริโนะ โยะหรุ

6. เสียง

A

- เมื่อพี่สาวถูกฆาตรกรรมอย่างเหี้ยมโหด...บรรยากาศของทั้งบ้าน ก็พลันเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง และก่อนที่สาวน้อยจะหายจากอาการโศกเศร้าใดๆ...เธอก็ได้พบกับ "ฆาตกร" ที่สังหารพี่สาวของตัวเอง พร้อมกับได้รับเทปม้วนแรก ที่บันทึก "คำสั่งเสีย" สุดท้ายของพี่สาว...ที่จ่าหน้าถึงตัวเธอ...

ราวกับได้รับการโอบกอดด้วยมือที่มองไม่เห็น...ความอบอุ่นที่ลืมเลือนไปนาน ก็พลันกลับมาที่ตัวเธออีกครั้งหนึ่ง...ผ่านน้ำเสียงก่อนที่ชีวิตจะขาดห้วงของพี่สุดที่รัก

หากเป็นไปได้ ก็อยากจะถูกโอบกอด และอยู่เคียงข้างพี่สาวของตัวเองตลอดไป...ความปรารถนาของสาวน้อย ถูกตอบรับได้รวดเร็วกว่าที่คาดคิด...

ฆาตกรเชื้อเชิญให้เธอ มารับ และเฝ้าฟังเรื่องราวของเทป "คำสั่งเสีย" ม้วนสุดท้าย...ณ สถานที่ ที่พี่สาวของเธอถูกฆาตกรรม...

B

- โมริโนะ โยะหรุ เคยเข้าใจว่า ตนเองและชายหนุ่ม เป็นคนประเภทเดียวกัน...คนที่หลงใหลและฝักใฝ่ในความมืดมิดและกลิ่นคาวเลือด...ติตตามข่าวอาชญากรรม / จินตนาการภาพศพและการชำแหละ / ศึกษารูปแบบการทรมานแต่ครั้งโบราณ หรือกระทั่งเฝ้ามองดูชิ้นส่วนของร่างกายมนุษย์ ที่ถูกแยกเป็นท่อนเล็กท่อนน้อย...

แต่ทว่า...มันกลับไม่ใช่เลย...นอกจากความสนใจในเรื่องลึกลับดำมืดแล้ว..."ความบันเทิงที่แท้จริง"  ของตัวชายหนุ่ม กลับอยู่เหนือสามัญสำนึกของหญิงประหลาดเช่นโมริโนะไปอีกหลายขุม

...หากเธอต้องการเพียงเข้าใกล้การฆาตกรรม ชายหนุ่มก็ต้องการที่จะยืนอยู่เคียงข้างฆาตกร และมองจากมุมของผู้กระทำ ตั้งแต่ต้น จนถึงวินาทีเป็นตาย...

...หากเธอต้องการเพียงรับรู้ชะตากรรมของเหยื่อในวาระสุดท้าย ชายหนุ่มก็ต้องการที่จะตามรอยความนึกคิด และไล่ตามพฤติกรรม ในจุดเดียวกับของคนร้าย จนถึงจังหวะที่จับอาวุธชำแรกผ่านผิวเนื้อ...

...หากโลกนี้แบ่งเป็นผู้ฆ่า และผู้ถูกฆ่า...ชายหนุ่มรู้ทันทีว่า โมริโนะต้องเป็นผู้ถูกฆ่า...และเขาเอง จะอยู่คนละฝั่งกับเธอ...

กว่าหญิงสาวจะตระหนักถึงความแตกต่างข้อนี้...เรื่องราวทั้งหมด ก็เหมือนกับจะสายเกินแก้ไปเสียแล้ว...ทั้งสำหรับชีวิตของหญิงสาว และตัวตนของชายหนุ่มเอง...

-------------------------------------------------------------------

.......

................

...........................

นอกจากเรื่องเทคนิคการนำเสนอ ที่ถ่ายทอดความดำมืด ผ่านฆาตกรและตัวเอกของเรื่องแล้ว...จุดเด่นที่ผมชอบอีกอย่างคือ การสร้าง"ตัวละคร"ที่มีเอกลักษณ์เอามากๆ ทั้งฝ่ายชายและฝ่ายหญิง...เรียกได้ว่า เป็นคู่พระ-นาง ที่แทบจะไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน...ทั้งความนึกคิดที่หลุดกรอบ...ความยึดมั่นในฐานะ "ผู้สังเกตุการณ์" ที่ไม่ได้ลงมือแก้ไข หรือช่วยเหลืออะไร...ตลอดจนถึง"ความสัมพันธ์"ของชายหญิงที่แสนจะคลุมเครือ ทั้งหลายทั้งปวงนี้ เป็นสเน่ห์ที๋โดดเด่นของ GOTH และ Otsuichi โดยแท้...

ประเด็นอื่นๆ ดังเช่น การหักมุม หรือการพลิกตลบตัวคนร้าย...ผมกลับมองว่า เป็นเพียงประเด็นรอง และไม่ได้ทำให้เรื่องน่าสนใจขึ้นเท่ากับประเด็นเรื่องตัวเอก...เพราะหากมาว่ากันจริงๆแล้ว "การหัก" บทสรุปของเรื่องราวในทุกๆตอน ต่างก็เป็นไปในทำนองเดียวกันหมด...เป็นฟอร์มเดียวกันทั้งสิ้น ถึงขนาดว่า เมื่อเนื้อเรื่องเข้าสู่ครึ่งหลัง ผู้อ่านก็น่าจะคาดเดาบทสรุปของตอนได้โดยง่าย

ผมจึงคิดว่า แก่นสำคัญที่แท้ จึงอยู่ที่ส่วน "เนื้อหา" มากกว่า "บทสรุป" ครับ...หากสนใจเรื่องราวเที่เน้น Twisted ending มากกว่าตัว Content...ลองหาผลงานซีรีย์ ศพ ของคุณสรจักรมาอ่านดูได้ตามสะดวก

อื่นๆที่หากให้ติ ก็เป็นประเด็นนอกเรื่อง (แต่ซีเรียสมาก ในฐานะผู้อ่าน) คือเรื่องของ "คนแปล" ครับ...เป็นปัจจัยที่ผมเองไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ (เพราะความรู้ญี่ปุ่นเป็น 0 )...เป็นการบรรยายที่ทื่อและสะดุดอยู่มาก มากจนสังเกตได้ตั้งแต่บทแรกๆ กว่าจะเข้าที่เข้าทาง ก็ปาไปบทท้ายๆกันเลยทีเดียว...เรื่องนี้ผมให้เครดิตกับทาง Bliss มากกว่าแฮะ สงสัยเนชันจะยังไม่ได้มีมาตฐานในการหาคนแปลญี่ปุ่นซักเท่าไหร่...

จะยังไงก็แล้วแต่ หากต้องการหาเรื่องสยองขวัญลึกลับ ถ่ายทอดผ่านเรื่องราวที่ดูใกล้ตัว และโฟกัสไปที่จิตใจของแต่ละตัวละครอย่างถึงแก่น...GOTH นี้ อาจตอบโจทย์ของคุณได้อย่างไม่ยากเย็นครับ

.

รักในความดำมืด

รักคนอ่านครับ @_@//

ปล. รูปประกอบทั้งหมด เอามาจาก GOTH ภาคคอมิคครับ แนะนำว่า ควรตามให้ครบทั้งสองเวอร์ชัน เพราะมีอารมณ์ที่แตกต่างกันค่อนข้างมาก และการนำเสนอของคอมิค ก็นับว่าไม่เลวเลย ทั้งลายเส้น และบรรยากาศจิตๆ หลอนๆ

ปล.2 แต่ผมชอบเวอร์ชันออริจินอลของนิยายมากกว่า เหตุเพราะสามารถสอดแทรกความดิบออกมาได้ชัดเจน และใช้มุขหลายๆอย่าง ที่ภาคคอมิคไม่สามารถนำไปใช้ได้เลย...และนี่คือเหตุผลว่า ทำไมจึงต้องตัดตอนสำคัญออกไป หรือถึงขั้นต้องยุบรวมตอนหลักๆสองตอนให้เป็นเรื่องเดียวกัน

ปล.3 บอกไว้ กันคาใจ..."ชายหนุ่ม" ตัวเอกของเรา มีชื่อนะครับ...ผมติดใจมาตั้งแต่ตอนแรกแล้ว กลัวเค้าจะใช้มุขไร้ชื่อ ทิ้งให้คาใจเหมือนเรื่องอื่นๆ...ไม่ต้องกังวลว่า จะไม่ทราบชื่อ...เพราะ "เมื่อถึงเวลา"...เราๆท่านๆ ก็จะได้รู้จัก"ตัวเอก"ของเราในที่สุดครับ

.