.

สวัสดีเพื่อนๆที่เคารพ

ชีวิตของนักเรียนแพทย์ปีสุดท้ายของผม เพิ่งจะเริ่มต้นไปไม่นานเท่าไหร่ ...แต่ในความรู้สึกแล้ว มันช่างยาวนานเสียนี่กระไร เลยอยากนำเรื่องเล่าชีวิตโหด มัน (แต่ไม่ฮา) มาฝากเป็นของขวัญไว้ให้ดูเล่น...

ตอนนี้ตัวผมกำลังฝึกงานอยู่ที่วอร์ดสูตินรีเวช โรงพยาบาลเจริญกรุงประชารักษ์ เป็นเวลาหนึ่งเดือนครับ ชีวิตนักศึกษาแพทย์ปีหก (ที่เรียกทั่วกันว่า Extern) ก็สร้างสีสันให้ผมมากทีเดียว...และทำให้ผมกลายเป็น Extern แห่ง Exteen อย่างเป็นทางการแล้ว เอ้า เฮ~~ ^^"

งานประจำในช่วงเช้า ก็คือการอยู่ประจำบนวอร์ดครับ...ดูแลคนไข้สามสิบกว่าเตียงตั้งแต่เช้าจรดค่ำ และงานรองก็คือ การคอยรับคนไข้จากห้องฉุกเฉิน เพื่อดูว่า จะต้องให้นอนโรงพยาบาลมั๊ย หรือว่าจะปล่อยกลับ หรือว่าจะให้ยา เป็นต้น

...และเนื่องจากว่า ห้องฉุกเฉินที่นี่ มีปริมาณการส่งคนไข้ขึ้นมาแบบไม่ธรรมดา ทำให้วันนึงๆ งานรองๆอย่างรับคนไข้ฉุกเฉิน ก็จะกลายเป็นงานที่หนักกว่างานหลักไปอีกหลายสิบเคสเสียฉิบ...

หากจัดห้อง Emergency room ของที่นี่เป็นผู้หญิง ก็คงจะเป็นคนน่ารัก บอบบาง และอ่อนไหวน่าดู มีเคสอะไรมา ขอให้เป็นคนท้อง (หรือขอให้เป็นผู้หญิง!!)...ก็จะรีบส่งมาบนวอร์ดสูตินรีด้วยความเร็วแสง (40 หลาใน 4.1 วินาที!!) ไม่ว่ามันจะเป็นโรคทางสูติหรือไม่ก็ตาม !!...ปวดท้องรึ? ไปวอร์ดสูติครับ เลือดไหลรึ? ไปวอร์ดสูติครับ...ท้องเสียรึ? ไปวอร์ดสูติครับ หอบหืดรึ? ไปวอร์ดสูติครับ เจ็บตารึ? ไปวอร์ดสูติครับ (เฮ้ๆๆ???)

ปกติแล้ว ถ้าคนไข้มาช่วงกลางวันเนี่ย จะมาซักกี่สิบคน ผมจะยิ้มร่า เข้าไปหาอย่างเร็วครับ แต่ Believe it or not !! ว่าด้วยธรรมชาติของคนเราแล้ว...คนไข้ฉุกเฉิน(ที่ไม่ใช่อุบัติเหตุ) จะไม่ค่อยมาตอนกลางวันครับ !! เหตุเพราะปกติแล้ว ถ้าเราปวดหัว ตัวร้อน ท้องเสีย ไอมาก อะไรนี่ จะคิดกันประมาณว่า เดี๋ยวก็คงจะหาย นอนพักก็คงจะหาย ไปคลินิกมันเสียเวลา ฯลฯ...ก็เลยจะอดทนไปได้หลายชั่วโมงอยู่

แต่จะเข้าสู่เฟสที่จะเริ่มทนไม่ได้ จนต้องมาโรงพยาบาล ก็เมื่อกลางดึก ซึ่งจะตรงเวลากับที่กระผมเริ่มอยากจะนอนพอดี TwT" ดังนั้นแล้ว การตื่นเป็นช่วงๆ มาหาคนท้องที่เดินชนขอบโต๊ะ...แบบชั่วโมงเว้นชั่วโมง ตีหนึ่งถึงเจ็ดโมงเช้า จึงกลายเป็น norms ที่ผมยึดถือมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่ทราบได้...

------------------------------------------------------------------

ระบบการตามหมอที่นี่ก็(ดัน)มีประสิทธิภาพมากมายครับ อันดับแรก จะโทรเรียกสายในไปที่ห้องพัก ซึ่งคิดว่า คนโทรคงเป็นนิวไทป์พลังแรงกล้า สามารถจับคลื่นแอลฟ่าที่ปล่อยมาจากสมองคนหลับได้ เลยไม่ยอมโทรมาตอนที่ผมยังนั่งเล่นคอม...แต่เมื่อเริ่มเคลิ้มๆ เอาหัวลงหมอนแล้วล่ะก็...กริ๊งงงงงง หมอคะ คนไข้รับใหม่ที่ชั้น 14 ค่ะ...เอ่อ ขอบคุณมากครับพี่

หากท่านไม่ยอมรับโทรศัพท์ (อาจเพราะกำลังซื้อขนมครกอยู่หน้าโรงพยาบาล หรือกำลังปลดทุกข์อยู่ในห้องน้ำก็ตามที...) ระบบเตือนภัยขั้นที่สองก็จะทำงาน!! โดยเสียงตามสายที่กระจายไปทั่ว 23 ชั้นในโรงพยาบาล " Extern สูติกรรม ที่ 7410 ด่วนค่ะ" ย้ำหลายรอบ และบางครั้งฮาร์ดคอร์หน่อย ก็จะเรียกเต็มๆ ชื่อจริง นามสกุลจริง ไม่ต้องใช้ตัวแสดงแทน ให้คนทั้งโรงพยาบาลรับรู้โดยทั่วกันว่า...อ่อ อีนี่ ที่กำลังวิ่งกระหืดกระหอบอยู่ คือ extern ปัดสินะ...

ยังแอบคิดอยู่ว่า ถ้าอยู่ไปนานๆเข้า พี่ๆ operator คงสามารถให้รายละเอียดถึงโคตรเหง้าชาติตระกูลของผมได้มากกว่านี้ อาทิเช่น..."ขอเชิญคุณหมออารากอร์น บุตรอาราธอร์น ลูกหลานอิซิลดูห์ อาณาจักรกอนดอร์ แห่งมัชฌิมโลก ที่ 7142 ด่วนค่ะ"..........โอ้ว ชิท ให้มันได้อย่างงี๊ซี่ กอลลั่ม

ยังครับ ยังไม่พอ หากเสียงตามสายหลายรอบแล้ว ท่านยังไม่ยอมติดต่อกลับไป...(แม้จะตะโกนอยู่หลายรอบแล้วว่า ขอตรูขี้ก่อนนนน !!!!!) เค้าก็จะ invasive มากขึ้น ด้วยการโทรจิกถึงโทรศัพท์ส่วนตัวของท่าน ฉุดกระชากลากถู บังคับให้วางสายจากทั้งกิ๊กและอาเตี่ย ให้ไปเขียนใบรับรองแพทย์ให้จงได้!!

ห้องผ่าตัดคลอดที่นี่ก็เยี่ยมมากครับ เจ้าหน้าที่ทุกคนกระตือรือร้นกันสุดๆ !! เปิดตลอด 24 ชั่วโมง แม้จะปิดแอร์ปิดไฟกันไปหมดแล้ว !! คนไข้ท้องแก่ ปวดท้องหน่อยๆตอนตีหนึ่งกว่า ตรวจภายในแล้วดูดี...อาจารย์หมอพูดคำเดียวว่า "อืม ผ่าเลยละกัน" ทุกคนก็จะประสานเสียงกันว่า "Yes,sire" อย่างพร้อมเพรียงกัน และรีบไขกุญแจ เปิดห้องผ่าทันที !! (โดยไม่สนใจหนึ่งเสียงที่บอกว่า No,sir อยู่ตรงนี้เลยซักนิด....T__T)

การเข้าช่วยผ่าตัดคลอดแบบต่อเนื่อง ในเวลาตีหนึ่ง ตีสองครึ่ง ตีสี่ครึ่ง และออกจากห้องผ่าตัดมายาม 7 โมงเช้า (เพื่อมาดูคนไข้ที่วอร์ดต่อ...) จึงเป็นประสบการณ์ที่สุดเร้าใจ ในไตรมาสแรกของปี 2009 เสียนี่กระไร...

-------------------------------------------

อา...ราวกับต้องมนต์ผนึกจิ้งจอกเก้าหาง...สัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตความเป็นอยู่ของผมจึงเรียบง่ายมากครับ...ห้องนอน วอร์ด ห้องอาหาร ห้องนอน วอร์ด ห้องอาหาร วนไปเรื่อยๆ เพิ่งจะได้แตะเท้าออกนอกโรงพยาบาล ก็ปาไปวันศุกร์นี่เอง

ห้องพักที่นี่ก็เยี่ยมมากครับ ผมกับเพื่อนมากันสามคน รวมๆกับเพื่อนวอร์ดอื่นอีก ได้ 12 คน...กลับได้ห้องผู้ป่วยพิเศษ(ที่ยังไม่เคยเปิดใช้) ชั้น 21 มาทั้งชั้น !! โอ้วแม่เจ้า!! หรูหรามากทีเดียว

ลองนึกภาพห้องพิเศษในโรงพยาบาลดูนะครับ ทั้งชั้นมี 20 กว่าห้อง แต่เปิดไฟกันอยู่แค่ 3ห้อง ที่เหลือ  เคาท์เตอร์พยาบาล ห้องเก็บยา ห้องให้คำปรึกษา ห้องนั่งรอ ห้องตรวจ ฯลฯ...ทุกห้อง...มืดสนิท !! ยิ่งถูกเรียกออกมาตอนตีสามตีสี่ด้วยแล้ว...เสียงย่างเท้าของเรา จะดังกึกก้องไปทั่วทางเดินที่แสนมืดมิดดดดดดด

...

และมีทริคเพิ่มเติมด้วยว่า...หากเราเดินในยามค่ำคืนด้วยความเร็วที่สูงเป็นพิเศษ...ให้ลอง"หยุดเดิน"อย่างกระทันหัน

.........จะมีเสียงฝีเท้าเกินมาก้าวนึง !!!

.......................

และหากวิ่งมาด้วยความเร็วที่มากกว่านั้นอีก และหยุดอย่างกระทันหัน !!

.......จะมีเสียงฝีเท้าเกินมาสามก้าว !!!

กรี๊ดดดดดดดดด

.

ชีวิตการทำงานยังเดินหน้าต่อไป...ถ้ายังไง จะหาเวลาแวะเวียนไปเยี่ยมเพื่อนๆ ถึงบล็อกแน่นอนคร๊าบบบ

.

ไว้เจอกันใหม่

Extern แห่ง Exteen ^^// 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เรียนหมอนี่น่าตื่นเต้นจังค่ะ
หนูก็อยากเรียนหมอแต่ไม่ได้เรียนเก่งมากจะเรียนได้มั้ยเหรอค่ะembarrassed

#1 By thinkking on 2009-03-21 18:22

เป็นกำลังใจให้คุณหมอคนเก่ง น่ะค่ะ สู้ ๆ จ้า

#2 By kaikanu on 2009-03-21 18:26

ท่าทางจะเหนื่อยนะคะ ดูแลคนไข้สามสิบกว่าเตียง sad smile

เราเองก็อยากเป็นหมอค่ะ ตอนนี้ยังไม่ขยันเลย ต้องพยายามให้มากกว่านี้

#3 By + Her highness*Jenova* + on 2009-03-21 18:27

พี่ปัด !!

เป็นชีวิตนักศึกษาแพทย์ที่นัทใฝ่ฝันมากเลย อา.. อธิบายซะเห็นภาพ รอนัทก่อนนะ แพทยศาสตร์!!


นัทไปเยี่ยมมั้ยพี่ปัด?
โรงพยาบาลเจริญกรุงเนี่ย เดินจากบ้านนัทไปไม่เกินสิบนาทีถึง

#4 By NATTHY on 2009-03-21 18:32

กร๊ากกกกกกกก

อยู่เจริญกรุงเหรอครับ นั่นบัตรสามสิบบาทผมอยู่ที่นั่นเลยนะครับ

ฟังแล้วสยองจัง ยังดีที่รพ.ที่ผมจะต่อโทเขาไม่มีแผนกคลอด แค่ผ่าตัดเล็กๆกับบำรุงครรภ์เท่านั้นเอง แต่ได้ยินว่าก็หนักใช่เล่น sad smile ผมอดนอนไม่ได้ด้วย ทำไงดีอะ
ท่าทางจะเหนื่อยน่าดูเหมือนกันนะคะ

แต่สงสัยจริง ๆ ว่า ทำไมพอเดินบนชั้นนั้นแล้วหยุด แล้วเสียงฝีเท้ามันเกินมาก้าวนึงล่ะคะ=[]=!!
ขอเหตุผล(ทางวิทยาศาสตร์)ด่วนค่ะT[]T~~

(ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ ตอนที่อ่านแว่วเสียงเรไรใหม่ ๆ แล้วไปเดินในที่เรียนพิเศษ เดินไปเดินมารู้สึกว่า...ฝีเท้าเกิน โฮกกกกกกก ตกใจเกือบตาย พึ่งรู้ว่ามีคนเดินตามหลังT___T)

สู้ตายไว้ลายสู้ ๆ นะคะ
เป็นหมอเต็มตัวเมื่อไร จะไปหาให้รักษาสักครั้งค่ะ^^"

#6 By 「AKARI*」 : Hadou ~kono koe~ on 2009-03-21 19:55

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
แล้วชั้นจะเป็นไงมั่งเนี่ย
เป็นหมอริดสีกันเลยทีเดียวสินะเทอ

ตายๆๆๆ
รีวิวให้อยากไปสักหน่อยสิ จะได้อยากไป แหะๆๆๆ
ห้องพักหรูก็โอนะ
แต่ไอ้ข้างล่างนั่น ม่ายอาวววววว TT TT

เขียนได้ตลกแม๊กซ์ ทั้งๆที่มันไม่ตลก
เขียนอีกนะชอบๆ 55
ให้ดาว 3 ดวง
เราก็เป็น extern แห่ง exteen เท่ห์หวะคำนี้
Hot! Hot! Hot!

#7 By mutsuki on 2009-03-21 19:56

เยี่ยมเลย...คุณหมอสู้ๆ confused smile

#8 By wesong on 2009-03-21 20:24

สู้ๆนะครับ big smile

อ่านแล้วเหนื่อยแทน sad smile เรื่องโอเปอเรเตอร์ก็น่าเห็นใจหมอเหมือนกันครับ แต่คนไข้บางรายอาจจะฉุกเฉินมาก โอเปอเรเตอร์ก็คงต้องเร่งหมอน่ะครับ โดยรวมๆแล้วน่าเห็นใจทั้งหมอ ทั้งคนไข้ ทั้งโอเปอเรเตอร์เลยนะนี่ (ต้องรีบเร่งกันหมด sad smile)

เอนทรี่นี้อธิบายได้เห็นภาพมากๆเลยครับ แถมมีหยอดมุกด้วย confused smile Hot!

#9 By SkyKiD on 2009-03-21 20:59

หู้ยย เขียนเป็นการ์ตูนได้อีกหลายเล่มเลยคะ
เสียงฝีเท้าเกินก็เด็ดดวง

จะว่าไป ร.พ.นี้ เราเคยได้รู้จัก พยาบาลคนหนึ่งที่พูดเก่งมาก (จนไม่อยากคุยด้วยเลย)

#10 By aerith-chan on 2009-03-21 21:32

เฮ้ย ตลกกกกกกกก!!!
(นี่ขำจิง)

สูิติที่นครปฐมน่ารักมาก เข้างานแปดโมงเช้า เลิกงานสี่โมงเย็น
เวรนี่แล้วแต่ดวง โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง

แต่ที่นี่เค้ามี "ศูนย์วิทยุ" ว่ะ ถ้าวอร์ดหรือห้องคลอดต้องการตัวแก เค้าจะต่อศูนย์วิทยุ แล้วโทรเค้ามือถือแกในทันใด -__-"

#11 By fontis on 2009-03-21 23:09

หึหึหึ

เป็นชีวิตที่น่าตื่นเต้นเสียนี้กระไร

ของเราก็ดีนะ เหมือน ๆ ตอนปี 5

ไม่ได้มีอะไรตื่นเต้นมาก

แต่เพราะเราเป็น Extern เนี่ยแหละ

ไอ้การที่ต้องปล่อยน้องปี 5 ไปนอนโดยที่จริง ๆ แล้วกรูก็อยากไปนอนเนี่ย เป็นเรื่องที่ทำใจได้ลำบอกมากทีเดียว

เห้อ

สู้ต่อไปค่ะ big smile

#12 By ~*LuCReZiA*~ on 2009-03-21 23:21

นึกออกครับ กับชั้นพิเศษใน รพ. ที่ยังไม่เคย หรือไม่ค่อยได้เปิดใช้
เหมาะเอาไว้เดินเล่นจริงๆเลย ;p

(เคยเดินใน รพ. เอกชนแห่งนึง... ที่กิจการไม่ค่อยดีนัก ตึกชั้นนั้น จึงร้างๆ เหอๆ)

ก็ยังอุตส่าห์มีเวลามาเล่น Exteen น่ะครับคุณหมอ :E

#13 By Detonator on 2009-03-21 23:55

วันนี้แม่บอกว่า
"ดีนะที่ไม่ได้เรียนหมอ ถ้าเกิดลืมกรรไกรไว้ในท้องคนไข้คงแย่"

เพราะเราชอบขี้ลืม ไม่ค่อยจัดห้องให้เรียบร้อย question
ตอนท้ายๆ เนี่ยนึกว่าอยู่ที่ฮินามิซาว่าเลยเนอะ ^^

สู้สู้ครับผม
ป่วยไข้ จะได้ฝากผีฝากไข้
เหอะๆ

แต่ถ้าไม่สบาย ปรึกษาผมก็ได้นะครับ
ผมกำลังเรียนสัตวแพทย์ (ซะอ้าว ^^')

เพื่อนที่เรียนหมอ ก็บ่นๆ ทำนองนี้แหละครับ
มีเวลาน้อย พักผ่อนน้อย เหนื่อย(มากไป)หน่อย

สู้สู้นะครับผม เอาใจช่วย Dot-Doc ^^

...

#15 By MPD●VeNTRiLOQuiST™ on 2009-03-22 01:18

แหงะ...


แค่เรื่องที่มืด ๆ กะเรื่องเสียงเดินนี่ก็...

ผมขออยู่ที่สว่าง ๆ ในห้องตัวเองดีก่ากั๊บ (T^T)

#16 By monboy01 on 2009-03-22 05:28

อ่านแล้วฮา...ปนเศร้าว่ะปัด

โอเปอเรเตอร์ไรมันจะถึงลูกถึงคนขนาดนั้นฟระเนี่ย

อ่านแล้วชักกลัวตอนออกไปอยู่ Med นอกแล้วว่ะ

แต่ยังไงก็ต้องผ่านไปให้ได้เนอะ

สู้ ๆ ตักตวงความรู้และประสบการณ์กลับมาเยอะ ๆ นะ โชคดี

Extern แห่ง Extenn

#17 By Highwind on 2009-03-22 15:06

คุณ highwind พิมพ์ผิดนะคะ
"Extern แห่ง Extenn"
ควรจะเปลี่ยนเป็น
"Extern แห่ง Exteen"
สินะคะ

ไม่ได้นะคะ น่าอายค่ะ น่าอาย
(พูดเล่นนะ ตอนนี้รู้สึกคลั่งกับextern อ๊าก
เลยเอาบล็อกปัดไว้ระบายอารมณ์ 55)
แจกดาวอีก อยากให้ติด hot คนจะได้รู้ว่า ชีวิตมัน
ตลกได้ขนาดนี้
Hot! Hot! Hot!

#18 By mutsuki on 2009-03-22 17:09

เป็นคุณหมอต้องพร้อมตลอดเลยแฮะ ทั้งกลางวันกลางคืน

เสียงตามสายพี่operatorนึกถึงในเกมสร้างโรงพยาบาล ตอนนั้นเล่นมันส์มาก เสียงเรียกคุณหมอให้วุ่นเลย แต่ถ้าในชีวิตจริงนี่ก็อีกเรื่อง


ปล.แอบกรี๊ดเสียงฝีเท้าที่เกินด้วยยยย นึกภาพตามแล้วกลัวเลยยยยย > < เราเป็นประเภทกลัวพวกนี้อยู่ด้วยยย


wink wink

#19 By .-.Chill.-. on 2009-03-22 22:32

อ๊ายยยย...>.<
เห่อ เอ็กส์เทิร์น ใหม่ๆ สุดๆๆ
คิดถึงหงิด ๆ
เอาใจช่วยอยู่เป็นนิจน๊าคุณพี่หมออ..อ..อ.confused smile

#20 By :P (124.120.35.200) on 2009-03-23 00:46

หมอ extern ที่เล่น DQ5 จนจบ แถมยังมีเวลาอัพบล็อกได้อีกด้วย! เมพทากๆ!!

เปล่า ไม่ได้ประชดหมอปัดหรอกครับ ... ออกไปทางประชดตัวเองมากกว่า sad smile ... เอาเวลาว่างไปทำด๊อยอะไรหมดฟะตรู... OTL

สู้ชีวิตครับ อย่ามัวสังเกตแต่เสียงฝีเท้านะ หมั่นเช็คเป็นระยะๆ ด้วยว่า น้ำหนักขึ้นเฉียดร้อยในช่วงข้ามคืนหรือเปล่า หรือไม่ก็...รู้สึกหนักๆ แถวต้นคอบ้างมั้ย...

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
สู้สู้ก็แล้วกันนะ
พี่ nudee เป็นกำลังใจให้big smile

#22 By nudee on 2009-03-25 14:42

แหมตอนแรกนึกว่าคัย
แง้ๆๆๆแกไม่ยอมถ่ายตอนเราทำซีซ่ากะอาจานเม่นอ่า
เหนยืนออฟเซิบอยู่ตั้งนาน
(ชีวิตนี้จาได้ทำซีซ่าอีกมะเนี่ย ^^\")

#23 By ห้อง B1 (202.28.181.11) on 2009-04-07 20:44

ผ่านไปมา เข้ามาอ่านดู อิอิ ตลกดี

แค่อยากบอกว่าน้องจำเบอร์โทรชั้น14ผิดไปนิดค่ะ 7145-7146นะคะ


ยังไงก็สู้ๆละกันนะน้องExt ใกล้จบกันแล้ว

FIGHTING!!!

confused smile confused smile

#24 By หมอสูติเจริญกรุง^_^ (124.121.17.200) on 2009-10-28 21:12